شارِع ِالقَـمَـر؛
_
- احساسِتعلقبهتوآرامشِروحاست
الحقكضریحتوهمانکشتینوحاست!
نگاه کردن به چهره ی آدما؛
وقتی حواسشون نیست یا خوابن؛
یه چیزایی ازشون نشون میده؛
که وقتی حواسشون باشه؛
قایمش میکنن..
<دیالوگ>
جهان به خواب و شبی چشمِ من نیاساید
چو دل به جای نباشد، چگونه خواب آید..؟