اما عزیزم، دلم میخواهد از اینجا بروم، بروم به جایی که از همه چیز رها باشم، و دغدغه ای نداشته باشم. دیگر نه دوست داشتن مهم است، و نه دوست داشته شدن. تنها رفتن و رها شدن است که برایم اهمیت دارد.

جهان! جمله ای برای وصف احساساتم پیدا نمی ‌کنم

دوست دارم زمان رو متوقف کنم. و لحظاتم رو ببلعم.

از عکسای سیاه سفید و کلاسیک خوشم میاد.

گفت: اگر بروم چه؟ گفتم: آن‌گاه تو اولین وطنی هستی که ساکنش را ترک می‌کند! سعیدانصاریان

[وصل اورا از خدا میخواستم تا قبل این! دیدمش با دیگری...دست از دعا برداشتم:) ]

عزیزم! حال که نیستی، و از من دوری، خیلی دل تنگِ تو ام. در هنگام غذا خوردن، لباس پوشیدن، راه رفتن، و گوش دادن به موسیقی به یاد تو ام. هنوز قلبم برای تو می تپد، و بخشی از روحم همچنان متعلق به توست.

عزیزکم! دلم نمی‌خواهد نبودنت، تو را برای من کمرنگ کند! پس یادت را برای خودم نگه می‌دارم، و به تو می اندیشم.

جهانم! نیستی، و نبودنت در صورتم کوبیده می‌شود.

کاش راه ارتباطی ای میان ما بود، تا برایت نامه بنویسم و از تو بپرسم که، مرا به یاد می آوری؟

تو برای من ریسکی. یه ریسکی که هیچ وقت دوست ندارم انجامش بدم.