عزیزم! حال که نیستی، و از من دوری، خیلی دل تنگِ تو ام. در هنگام غذا خوردن، لباس پوشیدن، راه رفتن، و گوش دادن به موسیقی به یاد تو ام. هنوز قلبم برای تو می تپد، و بخشی از روحم همچنان متعلق به توست.

عزیزکم! دلم نمی‌خواهد نبودنت، تو را برای من کمرنگ کند! پس یادت را برای خودم نگه می‌دارم، و به تو می اندیشم.

جهانم! نیستی، و نبودنت در صورتم کوبیده می‌شود.

کاش راه ارتباطی ای میان ما بود، تا برایت نامه بنویسم و از تو بپرسم که، مرا به یاد می آوری؟

تو برای من ریسکی. یه ریسکی که هیچ وقت دوست ندارم انجامش بدم.

یهویی سرمون برگشتُ، چشمامون قفل شد.

عزیز قلبم! ای کاش جدایی، نبودن و دوری، برایت عادی نباشد. لطفا قدری مرا به خاطر بیاور، و برایم دلتنگ شو و اشک بریز. من اشک های تو را مروارید ارزشمندی می‌دانم، که در شب درخشش قلبم را می‌لرزاند.

Do not forget me, ok?