احساس تنهایی عمیقی میکنم. تنهایی ای که دلم نمیخواد با هیچ کس شریکش بشم.

من به کسی که دوسم داشت، خیلی آسیب زدم جهان. امیدوارم منو ببخشه

بیا و سرت را روی سینه‌ام بگذار تا این زندگی به رنجی که می‌کشیم، بیارزد. "جمال ثریا"

سلام بر كسانی كه در اعماق قلب ما زندگی می كنند، بدون آنكه بدانند... -محمود درویش

تحمل میکنم با زخم چون مرهم نمیبینم.

عزیزَکَم

اگه ارتباطمون برای همیشه با هم قطع شد، فراموش نکن که دوست دارم.

جهان، نگاه ها! نگاه ها خیلی عجیبن، یهو توی یه میکروثانیه، به هم گره میخوره، دلت هری میریزه، بغض به گلوت چنگ میزنه، و چشمات اشکی میشن.

خوبه که هنوز خوابتو میبینم. این طوری احساس میکنم روحامون هم سفر میشن باهم. راستش رو بخوای، جهان، من برای زنده موندن، به حس کردنِ تو خیلی نیاز دارم. هر بار توی خوابام، روح وارانه، روحمو نوازش میکنی، قلبم رو لمس می‌کنی، و کلِ حس های روزمو می سازی. ممنونم. لطفا بیشتر به خوابام سر بزن.

بشین بزار برات بگم.

قبلا ها در قلبم، جایگاهی ویژه تر داشتی جهان. می گویی نه؟ دست نوشته هایی که در گذشته برایت نوشته ام را بخوان. بخوان و به دوست داشتنم، ایمان بیاور.

می دانم هرگز آن نوشته ها به دست تو نخواهند رسید. دیگر هم نمی خواهم که برسد. مرورشان می‌کنم و برای دوست داشتن و احساساتم مظلومانه اشک می ریزم. احساساتی که هدر رفته اند و با مولکول های موجود در هوا، ترکیب شده اند.