اگه میوه بودی، همون میوه ی ممنوعه ای میشدی که با دست زدن بهت، از بالا پرت بشم پایین.

اگه عنصر بودی، آتش زیر خاکستر میشدی ، که هر دفعه باد میومد و زیر و روت میکرد و شعله می کشیدی..

جهان توی همون ثانیه هایی که از ترک شدن می‌ترسیدم، و میگفتم که نمیتونم دووم بیارم، ترک شدم و دووم آوردم.

نه نباید بهت امیدوار باشم.

جهان، ما، دو تا خط موازی ایم، که نه هم مسیر میشیم و نه هم داستان.

همه‌ی زنان با حضور زنی دیگر فراموش نمی‌شوند! زنی وجود دارد که اگر گم شد، تمام زندگی‌ات را برای جمع کردن چهره‌اش از صدها زنِ دیگر، می‌گذرانی و پیدایش نمیکنی. نزار قبانی

جهانم! ، تمام خاطراتم از ذهنم دورند، انگار همه چیز در گذاشته اتفاق افتاده، و در زندگی جدیدم چیزی برای تجربه کردن ندارم.

سلام بر نامه‌هایی که هرگز ارسال نشد، از ترس سردی پاسخ. - لاادری

بار دیگر سعی کرد در قلبِ خود دنبالِ جایی بگردد که سخت نشده باشد ، اما چیزی نیافت . -گابریل گارسیا مارکز

اون لحظه ای که از جزئیات شخصیتت واست می‌گم و تو با لبخند تاییدش می‌کنی، من همون لحظه پر از انرژی، و خوشحالی میشم که انقدر نسبت بهت شناخت دارم.

مغزم لحظه به لحظه همه چیز رو از هدفام تا کارایی که باید انجام بدم رو مرور می‌کنه، و توی مسیر به بدنم می فهمونه که نه الان نباید کم بیاری، الان وقت جا زدن نیست، لطفا ادامه بده، ادامه بده تا برسی تا بتونی، تو می تونی، تنبلی نکن، جا نزن، گازشو بگیر برو جلو، تو لایقشی.

دلم میخواد، هر لحظه، هر دقیقه، راجب آرزوهام، و این که خودمو توی چه جایگاهی می‌بینم با لذت و شوق رسیدن حرف بزنم، اما شنونده ای ندارم که آرزوهام به چشمش بی ارزش نباشه ، و بهم تلقین نکنه که تلاشام بی فایده‌ن. همشون دوس دارن بگن خوبه که تلاش می‌کنی ولی... و امان از این جمله جمله های بعدش که سم خالصن و فقط باعث میشه من بی انگیزه بشم برای ادامه دادن، و پشیمون بشم برای حرف زدن.