به نام خداوند بخشنده و مهربان ✨ یا مدبر اللیل و النهار، یا محول الحول و الاحوال ✨ امسال را در حالی آغاز می‌کنیم که عطر دل‌انگیز دعا و نیایش شب‌های قدر و یاد امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب (ع) جان‌هایمان را صفا داده و دل‌هایمان را به نور بندگی روشن کرده‌است. چه زیباست که این هم‌زمانی مبارک را با زمزمه دعای تحویل سال و امید به قبولی اعمال و رحمت بی‌کران الهی گرامی بداریم. باشد که در این سال نو، روزگارمان سرشار از خیر و برکت، دل‌هایمان آرام و پر امید، و عاقبتمان ختم به خیر باشد. ✨ سال نو مبارک باد ✨ التماس دعا در این لحظات نورانی 🌿

گاهِ جنگ است به مرکب همه زین بگذارید آب در دست اگر هست زمین بگذارید وقت تنگ است و حرام است تعلل‌کردن صحبت از مزرعه و گلّه و آغل کردن ... تا کمین بر در و دروازه نکرده‌ست هنوز تا معاویه نفس تازه نکرده‌ست هنوز نوبتی کوفته بر طبل سحر، برخیزید پایتان خواب نرفته‌ست اگر، برخیزید هر که جا مانَد در آماج بلا می‌مانَد با کلاهی که پسِ معرکه جا می‌مانَد ... این یکی گفت: مطیعیم، ولی در بندیم بگذر از ما که گرفتار زن و فرزندیم خانه بی‌مرد، پر از خوفِ حرامی باشد این چراغی‌ست که بر خانه روا می‌باشد ما چه داریم به جزا پای فلج؟ می‌ترسیم فصل سرما شده از عسروحرج می‌ترسیم رعدوبرق است که با عطسه‌ی ابر آمده است هان علی دست نگهدار که صبر آمده است آن یکی گفت: علیلیم خودت می‌بینی بدتر از ابن سبیلیم خودت می‌بینی ما مگر مثل تو دنیای مرفّه داریم؟ زیر کشت است زمین، عذر موجه داریم آن یکی گفت ملولیم کمی حوصله کن گوش ما پر شده از موعظه کم‌تر گله کن خالی از معرفت و مردی و رندی بوده کوفه تا بوده پر از «اشعث کندی» بوده کوفه شهری که پر از وسوسه‌ی خناس است دست‌پرورده‌ی سعدبن ابی‌وقاص است این جماعت همه اشباه رجالند همه گاه پیکار ملولند و ملالند همه می‌رود قصه‌ی ما سوی سرانجام آرام دفتر قصه ورق می‌خورَد آرام‌آرام ... 📙 #تحیر ✍️ حمیدرضا برقعی 🆔@libshahidi

📝بریده ناب وطن برای وطن خواه عطری دارد ، عطری تاریخی ، عطری مردمی ، عطری شیرین ، که تجزیه وطن و قطعه قطعه شدن غم انگیزش ، هرگز این عطر را از بین نمی برد . وطن ، عطر است ؛ بوی بهارین زیستن آزادانه است ، بوی خوش خاک است .وطن ، آواز است ؛ آوازی که بلوچ می خواند ، لرستانی می خواند ، ترکمنمی خواند ، آذری می خواند ، بندری می خواند ، خراسانی می خواند ، گیلک و مازندرانی می خواند ، کرد و کویری می خواند ، اصفهانی و شیرازی می خواند ،خرمشهری و دامغانی می خواند ، افغانی و سیستانی می خواند ... وطن ، یک کلاف مهربانی درهم بافته تاریخی است ، یک حس عطوفت انسانی ، یک قطعه سنگ مرمر خرد ناشدنی ، پولاد آبدیده ، پر نرم سینه مرغان نوروزی ، صدای خنده بی دغدغه یک کودک – که طنینش از این سو تا آن سو خاک می رود. وطن ، عشق است ، نفس عشق ، ذات عشق ، بلور عشق . ✍🏻#نادرابراهیمی 📕 #برجاده_های_آبی_سرخ 🆔@libshahidi

🔰 اطلاعیه ساعت کاری 🔹 ساعت کاری کتابخانه های عمومی شهرستان بروجرد در شش ماهه نخست سال به شرح زیر می باشد؛ 🕙 شنبه تا چهارشنبه: ۷:۳٠ الی ۱۹:۳٠ 🕙 پنج شنبه: ۸ الی ۱۳:۳٠ ►┅═۞﴾🇮🇷﴿۞═┅◄ 📚 اداره کتابخانه‌های عمومی شهرستان بروجرد را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید. 📱 اینستاگرام | بله | ایتا📱 🔊 @borujerdpl

✨معرفی کتاب✨ «نسیم حیات» حاوی گفتار متن برنامه‌های تلویزیونی دیگری به جز مجموعه مستند «روایت فتح» است که شهید آوینی در فاصله سال‌های 1359 تا 1371 همراه با گروه همکارانش ساخته و یا صرفاً متن آن‌ها را نوشته است. از جمله این مستندها می‌توان به «هفت قصه از بلوچستان» (محرومیت مردم جنوب بلوچستان)، «گمگشته های دیار فراموشی» (مردم محروم منطقه بشاگرد)، «نسیم حیات» (رویکرد جوانان لبنانی به انقلاب اسلامی)، «فراق یار نه آن می‌کند که بتوان گفت» «انقلاب سنگ» (انتفاضه فلسطین) و «خنجر و شقایق» (قتل عام مردم بوسنی و هرزگوین توسط صرب‌ها) اشاره کرد. در بخشی از کتاب نسیم حیات: شاید جنگ خاتمه یافته باشد اما مبارزه هرگز پایان نخواهد یافت و زنهار، این غفلتی که من و تو را در خود گرفته است ظلمات قیامت است. 📆 بیستم فروردین ماه سی و سومین سالگرد عروج متفکر، ادیب و هنرمندِ شهید اهل قلم «سید مرتضی آوینی» و روز هنر انقلاب اسلامی گرامی باد. 📕 نسیم حیات (موجود در کتابخانه) ✍️ سید مرتضی آوینی 🆔 @libshahidi

آری، ما از این‌ موهبت‌ برخوردار بودیم‌ که‌ انسان‌ دیدیم‌. ما یافتیم‌ آنچه‌ را که‌ دیگران‌نیافتند. ما همه افق‌های معنوی انسانیت‌ را در شهدا تجربه‌ کردیم‌. ما ایثار را دیدیم‌ که‌چگونه‌ تمثّل‌ می‌یابد؛ عشق‌ را هم‌، امید را هم‌، زهد را هم‌، شجاعت‌ را هم‌، کرامت‌ را هم‌،عزت‌ را هم‌، شوق‌ را هم‌، و همه آنچه‌ را که‌ دیگران‌ جز در مقام‌ لفظ‌ نشنیده‌اند، ما به‌چشم‌ دیدیم‌. ما دیدیم‌ که‌ چگونه‌ کرامات‌ انسانی در عرصه مبارزه‌ به‌ فعلیت‌ می‌رسند. مامعنای جهاد اصغر و اکبر را درک کردیم‌. آنچه‌ را که‌ عرفای دلسوخته‌ حتی بر سرِ دارنیافتند، ما در شب‌های‌ عملیات‌ آزمودیم‌. ما فرشتگان‌ را دیدیم‌ که‌ چه‌ سان‌ عروج‌ و نزول‌ دارند. ما عرش‌ را دیدیم‌. ما زمزمه جویبارهای بهشت‌ را شنیدیم‌. از مائده‌های بهشتی تناول‌ کردیم‌ و بر سر سفره حضرت‌ ابراهیم‌ نشستیم‌. ما در رکاب‌ امام‌ حسین‌جنگیدیم‌. ما بی‌وفایی کوفیان‌ را جبران‌ کردیم‌... و پادگان‌ دوکوهه‌ بر این‌ همه‌ شهادت‌خواهد داد. 📆 بیستم فروردین ماه سی و سومین سالگرد عروج متفکر، ادیب و هنرمندِ شهید اهل قلم «سید مرتضی آوینی» و روز هنر انقلاب اسلامی گرامی باد. 📕 روایت فتح ✍️ سید مرتضی آوینی 🆔 @libshahidi

✨معرفی کتاب✨ عطار در مقدمۀ کتاب نحوۀ گزینش و تألیف مطالب را به‌روشنی بیان کرده‌است. بنابراین مقدمه، نقل‌ها و روایت‌های تذکرةالاولیا التقاطی از مطالب کتاب‌های دیگر است. از آثار صوفیانۀ مهم و مشهور مربوط به اواخر قرن چهارم تا پایان قرن ششم، چند اثر با احتمال زیاد ممکن است مأخذ نقل‌های مؤلف تذکرةالاولیا باشند، که عبارت‌اند از: طبقات الصوفیه اثر عبدالرحمان سلمی نیشابوری، حلیةالاولیا ابونعیم اصفهانی، و رسالۀ قشیریه نوشتۀ ابوالقاسم قشیری. کشف‌المحجوب هُجویری نیز احتمالاً از منابع عطار بوده، زیرا عطار برخی از مضامین آن را با عبارات روان‌تر و رساتر آورده ‌است. تصحیح انتقادی تذکرةالاولیا اولین‌بار توسط رنالد نیکلسن انجام گرفته‌ است (چاپ لیدن ۱۹۰۵-۱۹۰۷). از امتیازات تصحیح نیکلسن، مقدمه محمد قزوینی بر آن است که حاوی اطلاعات دقیق و سودمندی‌است. از تصحیحات معروف دیگر تذکرة‌الاولیا، تصحیح محمد استعلامی است و دیگر تصحیحات می توان تصحیح دو جلدی دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی اشاره کرد. حکایت ای غافل از متن کتاب : « روزی بزرگی بـه تیمارستانی رفت و دیوانه ای را دید کـه های و هوی میکرد و نعره می زد گفت؛ «با این بندهای گران کـه بر پای تو نهاده اند، چه جای نشاط اسـت؟» گفت؛ «ای غافل! بند، بر پای من اسـت، نه بر دل من». 📕تذکرةالاولیاء (موجود در کتابخانه) ✍️ عطار نیشابوری (تصحیح محمدرضا شفیعی کدکنی) 📆25 فروردین زاد روز عطار نیشابوری☘️ 🆔 @libshahidi

🌹🍃🌿🌹🌿🍃🌹🍃🌿🌹 🍃🌿🌹🍃🌿🌹 🌿🌹🌿 🌹 🌹 #هفت_شهر_عشق وادی اول: طلب چون فرو آیی به وادی طلب پیشت آید هر زمانی صد تعب چون نماند هیچ معلومت به دست دل بباید پاک کرد از هرچ هست چون دل تو پاک گردد از صفات تافتن گیرد ز حضرت نور ذات چون شود آن نور بر دل آشکار در دل تو یک طلب گردد هزار وادی دوم: عشق بعد ازین، وادی عشق آید پدید غرق آتش شد، کسی کانجا رسید کس درین وادی بجز آتش مباد وانک آتش نیست، عیشش خوش مباد عاشق آن باشد که چون آتش بود گرم‌رو، سوزنده و سرکش بود گر ترا آن چشم غیبی باز شد با تو ذرات جهان هم‌راز شد ور به چشم عقل بگشایی نظر عشق را هرگز نبینی پا و سر مرد کارافتاده باید عشق را مردم آزاده باید عشق را وادی سوم: معرفت بعد از آن بنمایدت پیش نظر معرفت را وادیی بی پا و سر سیر هر کس تا کمال وی بود قرب هر کس حسب حال وی بود معرفت زینجا تفاوت یافت‌ست این یکی محراب و آن بت یافت‌ست چون بتابد آفتاب معرفت از سپهر این ره عالی‌صفت هر یکی بینا شود بر قدر خویش بازیابد در حقیقت صدر خویش وادی چهارم: استغنا بعد ازین، وادی استغنا بود نه درو دعوی و نه معنی بود هفت دریا، یک شمر اینجا بود هفت اخگر، یک شرر اینجا بود هشت جنت، نیز اینجا مرده‌ای‌ست هفت دوزخ، همچو یخ افسرده‌ای‌ست هست موری را هم اینجا ای عجب هر نفس صد پیل اجری بی سبب تا کلاغی را شود پر حوصله کس نماند زنده، در صد قافله گر درین دریا هزاران جان فتاد شبنمی در بحر بی‌پایان فتاد وادی پنجم: توحید بعد از این وادی توحید آیدت منزل تفرید و تجرید آیدت رویها چون زین بیابان درکنند جمله سر از یک گریبان برکنند گر بسی بینی عدد، گر اندکی آن یکی باشد درین ره در یکی چون بسی باشد یک اندر یک مدام آن یک اندر یک، یکی باشد تمام نیست آن یک کان احد آید ترا زان یکی کان در عدد آید ترا چون برون ست از احد وین از عدد از ازل قطع نظر کن وز ابد چون ازل گم شد، ابد هم جاودان هر دو را کس هیچ ماند در میان چون همه هیچی بود هیچ این همه کی بود دو اصل جز پیچ این همه وادی ششم: حیرت بعد ازین وادی حیرت آیدت کار دایم درد و حسرت آیدت مرد حیران چون رسد این جایگاه در تحیر مانده و گم کرده راه هرچه زد توحید بر جانش رقم جمله گم گردد ازو گم نیز هم گر بدو گویند: مستی یا نه‌ای؟ نیستی گویی که هستی یا نه‌ای در میانی؟ یا برونی از میان؟ بر کناری؟ یا نهانی؟ یا عیان؟ فانیی؟ یا باقیی؟ یا هر دویی؟ یا نهٔ هر دو توی یا نه توی گوید اصلا می‌ندانم چیز من وان ندانم هم، ندانم نیز من عاشقم، اما، ندانم بر کیم نه مسلمانم، نه کافر، پس چیم؟ لیکن از عشقم ندارم آگهی هم دلی پرعشق دارم، هم تهی وادی هفتم: فقر و فنا بعد ازین وادی فقرست و فنا کی بود اینجا سخن گفتن روا؟ صد هزاران سایهٔ جاوید، تو گم شده بینی ز یک خورشید، تو هر دو عالم نقش آن دریاست بس هرکه گوید نیست این سوداست بس هرکه در دریای کل گم‌بوده شد دایما گم‌بودهٔ آسوده شد گم شدن اول قدم، زین پس چه بود؟ لاجرم دیگر قدم را کس نبود عود و هیزم چون به آتش در شوند هر دو بر یک جای خاکستر شودند این به صورت هر دو یکسان باشدت در صفت فرق فراوان باشدت گر، پلیدی گم شود در بحر کل در صفات خود فروماند به ذل لیک اگر، پاکی درین دریا بود او چو نبود در میان زیبا بود نبود او و او بود، چون باشد این؟ از خیال عقل بیرون باشد این 📕منطق الطیر #عطار_نیشابوری 📆25 فروردین زاد روز عطار نیشابوری☘️ 🌹 🌹 🌿🌹🌿 🍃🌿🌹🍃🌿🌹 🌹🍃🌿🌹🌿🍃🌹🍃🌿🌹