من یکبازنده ی خالص ام.دوستای خوبم ام رو از دست دادمو تمام هدف هام دست نیافتنی هست.فقط انگار دارم دور خودم میچرخم و دنبال یک راه فرار هستم.کساییکه واقعا بایا بهتون اهمیت بدن رو دارن ازشون دوری میکنم. حوصله ی ادم ها رو ندارم و سر هرچیز کوچیکی قلب درد میگیرم.انگار....نمیدونم یه حس پوچی.انگار یک روح آن یک آزادی میخواد که دست نیافتی هست.اررو ها میزی هستند که ادم بهشون نمیرسه پسچرا من اینهمه آرزو دارم؟چرا خب...
+ You’ve gained a lot of weight; you look like a sack of potatoes.
- Thanks.
+ How did you end up like this?
- I don’t know.
+ Do you want someone who won’t judge you?
- More than anything.
+Why do you laugh so much?
- Because a smile hides the pain and fools the fools. When you spend the whole day laughing—not wanting to upset anyone—people think you’re crazy. But no one knows what lies within your soul—deep inside you, the very thing you’re made of. Even you don’t know.
