همه خفتند و من دلشده را خواب نبُرد همه شب دیده‌ی من بر فلک اِستاره شمُرد خوابم از دیده چنان رفت که هرگز ناید خوابِ من زهرِ فراقِ تو بنوشید و بمُرد. -مولانا .

سایه جان رفتنی استیم بمانیم که چه زنده باشیم و همه روضه بخوانیم که چه درس این زندگی از بهر ندانستن ماست این همه درس بخوانیم و ندانیم که چه خود رسیدیم به جان نعش عزیزی هر روز دوش گیریم و به خاکش برسانیم که چه - شهریار

!

ای‌ که چشم ز فراق تو شبی خواب نرفت ؛ دست من کاش شبی زیر سرت خواب رَوَد .

I am not okay ..

میگه که: سینهٔ مجروح دارم، جانِ غم‌فرسود هم...

من میمیرم برا اینکه یه بار دیگه اون انگشتای قشنگتو لای موهام حس کنم

شدی در چشم هایش خیره ای دل سادگی کردی از این پس هیچکس را غیر از او زیبا نمی بینی

شاید دیگه این چشما رو ندیدم ! ولی نیاز دارم این نگاها رو شدیداً .. پیشنهاد میشه .

کاش ذره ای مثل من ، من را دوست داشتی ؛

_