شمارو نمیدونم ولی "میزان غمگین بودن من" و "مدت آنلاین بودنم تو فضای مجازی" رابطه مستقیم داره. هرچی بیشتر غمگینم، بیشتر اینجاها میپلکم
اون غمگین نیست، شاد نیست، نور نداره، کدر نیست، براق هم نیست. دوده. هر جایی میتونه باشه و کاریش هم نمیتونی بکنی. اون منم
غم آدمی رو میشه هرجایی پیدا کرد، گوشهی پنجره، یا کنار بخاری. شاید کسی لباس آبی میپوشه و دیگه حرف نمیزنه یا زنی موهاش رو نمیبافه و بچهای که دیگه بازی نمیکنه.
من قلبت رو گذاشته بودم بالای کمد آشپزخونه تا ازش مواظبت کنم، ولی ببخشید یهو مثل شیشه عسل افتاد و شکست.