به گمانم
ذهنیتی که آدم ها
برای همبه یادگار
میگذارند
از همه چیز مهم تر است
وگرنه همه امده اند
که یک روز بروند..
تسلای این جهان این است که
رنجِ مُدام و پیوسته وجود ندارد!
غمی میرود و
شادیای باز زاده میشود.
اینها همه در تعادلاند،
این جهان، جهانِ جبرانهاست..