ته تابستان هم رسید، و بازم هم من ماندم و کوله باری از خاطرات . . .

از همان اول هم شیفته واژه ها بودم .

«چشم‌هایش را بست و آرزو کرد در ازدحام جمعیت گم شود؛ آنقدر که دیگر هیچ‌کس او را نبیند »

کلمات به جای اسلحه .

هرچقدر بیشتر تو گوشی میام بیشتر میفهمم برام نریدن

رغبتی به معاشرت ندارم تا میتونید ازم دور بمونید

‌ ⌑ عشق، جرقه‌ای است برای دگرگونی .گاهی آشکار، گاهی در سایه، اما خاموشی‌ناپذیر. عشق بی‌خبر به سراغت می‌آید شاید با هدیه‌ای غافلگیرکننده، شاید با فریب شیرین یا برای به دام انداختن قلب تو. در چشم‌ها نمایان می‌شود اما در اعماق دل لانه می‌گیرد. ‌ ‌ ‌ زمان گرفتار شدنش در هاله‌ای از ابهام است چرا که عشق در اوج نور یا در دل تاریکی مطلق رخ می‌نماید، آنگاه که هیچ دیدی نباشد. شاید به همین خاطر است که می‌گویند عشق دیدگان را می‌گیرد چون درک این پدیده ورای نگاه معمولی ماست

نه عشق واقعی بود و نه فاصله یه عدد ساده