غمگین ترین آدمها آدمهای ساکتین که توی دلشون فریاد میزنن!

از قهوه یاد گرفتم هر چیزی که تلخ باشه، بیدارت می‌کنه.

آدم‌ها اغلب انقدر مشغول قوی به نظر رسیدن هستن که فراموش میکنن قوی بودن یعنی اجازه بدی گاهی شکسته باشی و باز هم ادامه بدی.

به عنوان یه دختر آرزوم این بود ماشین مورد علاقتو بخرم،شاید من مردونه دوست داشتم

هیچوقت نمیبخشمت چون تو باعث شدی بارها از خودم بپرسم مگه چی کم داشتم .

صبر کن باران بگیرد میروم یا که پایم جان بگیرد میروم صبر کن، من بغض دارم اندکی گریه ام پایان بگیرد میروم.

ناامیدم کردی و این پایان تو بود برای من .

چقدر از آدم‌ هایی که میگن بیا باهم حرف بزنیم تا حلش کنیم ، خوشم میاد .

سکوت رو ترجیح میدم چون فهمیدم حتی کلمات هم نمیتونن عمق احساسات درون منو بیان کنن.

از یاد بردن؟ فراموش کردن؟ نه عزیزم، نه؛ من تنها همه‌چیز را پذیرفته و کنار آمده‌ام!

در آرزوی یک کلبه ؛ آنقدر دور که ندانم در جهانم چه میگذرد .

طوفان متوقف میشه، شب میگذره، درد و رنج محو میشه و امید هیچ وقت اونقدر گم نمیشه که نشه دوباره پیداش کرد.