شاید زندگی همین باشد ؛
چند فصل سخت ، چند روز بارانی و در نهایت ، یک باغ پر از شکوفه .
بپذیرید، همه چیز رو بپذیرید و رها کنید اگه کسی دوستتون نداره، اگه کسی باهاتون ارتباطش رو کم میکنه، اگه کسی ازتون متنفره، اگه کسی ازتون دور میشه، اگه زندگی اونطور که میخواستین پیش نمیره، چون هیچی جز پذیرش نشون نمیده چقدر بالغ هستید.
دخترم کم کم یاد می‌گیری واسه هیچی اصرار نکنی شدنی میشه، موندنی می‌مونه، اومدنی میاد و رفتنی هم می‌ره.
باورم نمیشه “تعهد” که ابتدایی‌ترین وظیفه آدماس، تبدیل شده به مهم‌ترین ملاک و به راحتی هم پیدا نمیشه.