گر جنوب نباشد
باد دیگر بوی دریا نمی آورد
نخل ها سر به زیر خاک می برند
و ایران، همیشه دلتنگ بخشــی از جِان خودش می ماند...
ما روی نوکِ پاها راه میرویم تا دنیا تصور کند ما از زمین جدا شدهایم، در حالی که تمامِ سنگینیِ جهان، درست همانجاست؛ در محلِ برخوردِ استخوان با زمین.
«بیشترین تلاشِ ما برای “به نظر رسیدن”، همان لحظهای است که در اوجِ یک پرش، در میانهی آسمان، تنها به خودمان تکیه کردهایم.»