‌ ‌ ‌بیاید از هنرمندای معروف و مشهور و دوست‌داشتنی این سبک هم یه یادی کنیم ! مایلید ؟ ☁️ • آنتوان واتو ۱۶۸۴-۱۷۲۱‌ ‌ ‌ ‌! پدرِ واقعیِ روکوکو . تابلوی معروف «The Embarkation for Cythera» ترجمه «سفر به جزیره عشق» ‌ ‌ ‌فضاسازی شاعرانه، غم‌انگیز و رویایی از جشن‌ها و پیک‌نیک‌های عاشقانه الهام از تئاتر کمدیا دل‌آرته ایتالیا ترسیم احساس از دست دادن و نوستالژی در میان زیبایی. • فرانسوا بوشه ۱۷۰۳- ۱۷۷۰‌ ‌ ‌‌ ‌! کاریکاتور روکوکو در ذهن مردمِ امروزه نقاش دربار مادام دو پمپادور تابلوی معروف «بلاده» The Toilet of Venus استادِ نقاشی تزئینی و اسطوره‌ای با ‌ ‌ ‌حس‌های فانتزی و ظریف خطوطِ S-curve بیش از هر هنرمند دیگه ای در کارهاش غالبه • ژان اونوره راگو ۱۷۳۲- ۱۷۰۶ تابلوی каче مسرت نمونه کامل روکوکو خیلی مورد علاقه ی منه این تابلو متاسفانه عکسو سیو نداشتم که تحلیل کنم براتون ! تابلوی نگهبان آگاه شاهکار استادانه در ترکیب‌بندی‌. کارهاش هم شاد و سبک هستن و هم عمیقاً پنهان‌کارانه آخرین نقاش بزرگ این سبک بود. • ژان مارک ناتیه ۱۶۸۵-۱۷۶۶ تخصص در پرتره‌های aristocratic با حال و هوای اسطوره‌ای. زنان نجیب‌زاده رو به شکل الهه‌ها و نیمف‌ها نقاشی می‌کرد. • پیتریسکو آرتسی ۱۷۰۲-۱۷۸۵ نمایش‌دهنده زندگی روزمره ونیز با نگاهی طنزآمیز که داشت به ایشون «روکوکوی ونیزی» لقب دادن. ‌

‌‌ ‌و بیاید اینطوری بگیم که سبک روکوکو نه تنها در هنر نقاشی بلکه در انواع مختلف هنر ها خودشو خوب جلوه داد ، معماری ساعت سازی مجسمه سازی طلاسازی صنایع مبلمان چینی آرایی و.. 🦢‌

‌ ‌ ‌ ‌اینها چیزهایی بودن که روکوکو را به یه سبک زندگی تبدیل کرد نه صرفاً یه جنبش هنری . پز نیست و سبک زندگیشون بود !

این سبک یه جورایی تو اروپا خودشو جاخوش کرد ؛ تقریبا همه‌جا بود ! بیاید کشور های مختلف و روکوکو رو بررسی کنیم. فرانسه - مهد و خاستگاه اصلی و خونه ی این سبک توسط دربار سلطنتی حمایت می‌شد کاخ ورسای مرکز اصلی بود . آلمان و اتریش - وورتسبورگ رزیدنس که واقعا شاهکار معماری روکوکو بود واقعا شاهکار و هر چی بخوام راجبش صحبت کنم بازم کمه و کلیسای ویسنشافت در آلمان اصلا از یاد نره. ایتالیا - ونیز مرکز اصلی بود. گرایش این سبک در ایتالیا به سمت نمایش زندگی مردمی با یه مقدار طنز بود که واقعا محبوب بود ، همونطور که تو مطلب هنرمندای مشهور ذکر شد پیتریسکو آرتسی به روکوکو ی ونیزی مشهور شده بود اون زمان و این لقب رو گرفته بود. بریتانیا - روکوکوی انگلیسی «Chinoiserie» نامیده می‌شد ترکیب با سنت‌های انگلیسی برتیش برتیش برتیش . روسیه - تزئینات کاخ زمستونی و پترهوف با شکوه روکوکویی واقعا لقب روکوکویی چه خوبه ، باید به کار ببرم هی . تزئینات الکساندرآلکسی‌یویچ آرلو رو اصلا فراموش نکنیم که خیلی با جزئیات و روکوکویی بوده ! ‌

‌ ‌ ‌با این تعاریف شاید سوال پیش بیاد که چرا این سبک پایان داشت ؟ ‌ ‌ چرا به پایان رسید‌ ؟ یوهان یواخیم وینکلمن یه روزی نقد کرد که روکوکو «هنر بی‌محتوا، سطحي و مبتذل» عه. اگه بخوایم فلسفی بررسیش کنیم ؛ ولی اون موقع یه جورایی علم اومد بود جای لذت جویی درباری رو گرفته بود و خب انقلاب ، انقلاب فرانسه هم یه دستی توی پایان یافتن این سبک و دوره ی باشکوهش داشت ؛ توی سال ۱۷۸۹ با وقوع انقلاب هر چیز اشرافی و فانتزی یه جورایی از مد رفت🤷🏻‍♀. تا حالا شنیدید؟ نو که اومد به بازار کهنه میشه دل‌آزار به هر حال روکوکو هم دورانش تموم شده بود و جایگزین داشت . نئوکلاسیسیسم اومد جای روکوکو رو گرفت از حدود ۱۷۶۰ جوزف ماری لوئیان و وینکلمن سبک جدیدی رو شروع کردن که به سادگی، نظم، تقارن و ایده‌آل‌های یونان-رومی خیلی توجه داشت . ‌

آره هنردوستای عزیزم ؛ داستان روکوکو اینطوری بود ولی روکوکو مرد اما چیزایی برای به ارث گذاشتن هم به جا گذاشت . خطاطی - تبلیغات - مد - سینما - و طراحی ها ‌🩰 .

‌روکوکو آخرین باری بود که هنر اروپایی بدون عذرخواهی زیبایی، لذت و ظرافت رو هدف قرار داد.

نجات دهنده واقعا هنر است.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌یوهانس ورمیر ‌ 🏛‌ ‌ ‌ ‌

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌کی بود و کجا زندگی می‌کرد و سرنوشتش چی بود ؟‌ ‌ ‌🦢 ورمیر یه نقاش هلندی بود که توی سال ۱۶۳۲ توی شهر دلفت به دنیا اومد. دلفت یه شهر کوچیک و آرومه توی هلند. اون توی همین شهر هم زندگی کرد و توی ۴۳ سالگی هم توی همونجا فوت کرد. زندگی شخصیش خیلی ابهام داره ؛ دینا بائرنز زنش بود ، تعداد بچه هاش واقعا آماری ازشون نیست برخی میگن ۱۵ تا بچه داشت ولی طبق تحقیقات جدید تر ۱۱ تا بودن ؛ هر چی بود خانواده پر جمعیتی داشت . یه چیز جالب انگیز اینه که ورمیر اصلا کارش نقاشی نبوده ! کار اصلیش خرید و فروش نقاشی بوده ، یه مغازه نقاشی داشته نقاشی میفروخته و نقاشی کشیدن صرفا یه کار فرعی برای رفع حوصله ی سر رفته بوده !

‌ ‌ ‌ ‌دلیل معروفیتش چی بود ؟ چی بود که باعث شد کاراش معروف شه ؟ نورپردازی باورنکردنی رو اولین دلیل بدونیم . ‌ ‌ ‌ورمیر استاد نور بود. توی نقاشی‌هاش نور طبیعی از پنجره میاد و روی صورت آدما و اشیا می‌افته به شکلی که انگار عکس واقعیه. نورپردازیش واقعاً شبیه عکاسی حرفه‌ایه ! توجه خیلی زیاد به جزئیات . ‌ ‌ ‌پارچه‌ها، لباس‌ها، مرواریدها، نقشه‌ها... همه چیز رو با جزئیات خیلی زیاد کشیده. انگار با که ذره‌بین کار کرده ! رنگ آبیِ خاص ‌. ‌ ‌ ‌ ‌اون موقع رنگ آبی لاجوردی Ultra Marine خیلی گرون بود خیلی . طلا حساب میشد اون زمان ! ولی ورمیر ازش زیاد استفاده می‌کرد و این یکی از ویژگیای سبکش شد. تو نقاشی دختری با گوشواره مروارید به وضوح میشه این آبی رو دید. کم‌کار بود ! ‌ ‌ ‌ ورمیر توی کل عمرش فقط حدود ۳۴ تا ۳۶ تا نقاشی کشید. بعضی هنرمندای هم‌عصرش هزار تا کار می‌کردن! ولی همین کم‌کاری باعث شد هر کارش شاهکار باشه. ‌