‌ ‌ ‌ ‌اینها چیزهایی بودن که روکوکو را به یه سبک زندگی تبدیل کرد نه صرفاً یه جنبش هنری . پز نیست و سبک زندگیشون بود !

این سبک یه جورایی تو اروپا خودشو جاخوش کرد ؛ تقریبا همه‌جا بود ! بیاید کشور های مختلف و روکوکو رو بررسی کنیم. فرانسه - مهد و خاستگاه اصلی و خونه ی این سبک توسط دربار سلطنتی حمایت می‌شد کاخ ورسای مرکز اصلی بود . آلمان و اتریش - وورتسبورگ رزیدنس که واقعا شاهکار معماری روکوکو بود واقعا شاهکار و هر چی بخوام راجبش صحبت کنم بازم کمه و کلیسای ویسنشافت در آلمان اصلا از یاد نره. ایتالیا - ونیز مرکز اصلی بود. گرایش این سبک در ایتالیا به سمت نمایش زندگی مردمی با یه مقدار طنز بود که واقعا محبوب بود ، همونطور که تو مطلب هنرمندای مشهور ذکر شد پیتریسکو آرتسی به روکوکو ی ونیزی مشهور شده بود اون زمان و این لقب رو گرفته بود. بریتانیا - روکوکوی انگلیسی «Chinoiserie» نامیده می‌شد ترکیب با سنت‌های انگلیسی برتیش برتیش برتیش . روسیه - تزئینات کاخ زمستونی و پترهوف با شکوه روکوکویی واقعا لقب روکوکویی چه خوبه ، باید به کار ببرم هی . تزئینات الکساندرآلکسی‌یویچ آرلو رو اصلا فراموش نکنیم که خیلی با جزئیات و روکوکویی بوده ! ‌

‌ ‌ ‌با این تعاریف شاید سوال پیش بیاد که چرا این سبک پایان داشت ؟ ‌ ‌ چرا به پایان رسید‌ ؟ یوهان یواخیم وینکلمن یه روزی نقد کرد که روکوکو «هنر بی‌محتوا، سطحي و مبتذل» عه. اگه بخوایم فلسفی بررسیش کنیم ؛ ولی اون موقع یه جورایی علم اومد بود جای لذت جویی درباری رو گرفته بود و خب انقلاب ، انقلاب فرانسه هم یه دستی توی پایان یافتن این سبک و دوره ی باشکوهش داشت ؛ توی سال ۱۷۸۹ با وقوع انقلاب هر چیز اشرافی و فانتزی یه جورایی از مد رفت🤷🏻‍♀. تا حالا شنیدید؟ نو که اومد به بازار کهنه میشه دل‌آزار به هر حال روکوکو هم دورانش تموم شده بود و جایگزین داشت . نئوکلاسیسیسم اومد جای روکوکو رو گرفت از حدود ۱۷۶۰ جوزف ماری لوئیان و وینکلمن سبک جدیدی رو شروع کردن که به سادگی، نظم، تقارن و ایده‌آل‌های یونان-رومی خیلی توجه داشت . ‌

آره هنردوستای عزیزم ؛ داستان روکوکو اینطوری بود ولی روکوکو مرد اما چیزایی برای به ارث گذاشتن هم به جا گذاشت . خطاطی - تبلیغات - مد - سینما - و طراحی ها ‌🩰 .

‌روکوکو آخرین باری بود که هنر اروپایی بدون عذرخواهی زیبایی، لذت و ظرافت رو هدف قرار داد.

نجات دهنده واقعا هنر است.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌یوهانس ورمیر ‌ 🏛‌ ‌ ‌ ‌

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌کی بود و کجا زندگی می‌کرد و سرنوشتش چی بود ؟‌ ‌ ‌🦢 ورمیر یه نقاش هلندی بود که توی سال ۱۶۳۲ توی شهر دلفت به دنیا اومد. دلفت یه شهر کوچیک و آرومه توی هلند. اون توی همین شهر هم زندگی کرد و توی ۴۳ سالگی هم توی همونجا فوت کرد. زندگی شخصیش خیلی ابهام داره ؛ دینا بائرنز زنش بود ، تعداد بچه هاش واقعا آماری ازشون نیست برخی میگن ۱۵ تا بچه داشت ولی طبق تحقیقات جدید تر ۱۱ تا بودن ؛ هر چی بود خانواده پر جمعیتی داشت . یه چیز جالب انگیز اینه که ورمیر اصلا کارش نقاشی نبوده ! کار اصلیش خرید و فروش نقاشی بوده ، یه مغازه نقاشی داشته نقاشی میفروخته و نقاشی کشیدن صرفا یه کار فرعی برای رفع حوصله ی سر رفته بوده !

‌ ‌ ‌ ‌دلیل معروفیتش چی بود ؟ چی بود که باعث شد کاراش معروف شه ؟ نورپردازی باورنکردنی رو اولین دلیل بدونیم . ‌ ‌ ‌ورمیر استاد نور بود. توی نقاشی‌هاش نور طبیعی از پنجره میاد و روی صورت آدما و اشیا می‌افته به شکلی که انگار عکس واقعیه. نورپردازیش واقعاً شبیه عکاسی حرفه‌ایه ! توجه خیلی زیاد به جزئیات . ‌ ‌ ‌پارچه‌ها، لباس‌ها، مرواریدها، نقشه‌ها... همه چیز رو با جزئیات خیلی زیاد کشیده. انگار با که ذره‌بین کار کرده ! رنگ آبیِ خاص ‌. ‌ ‌ ‌ ‌اون موقع رنگ آبی لاجوردی Ultra Marine خیلی گرون بود خیلی . طلا حساب میشد اون زمان ! ولی ورمیر ازش زیاد استفاده می‌کرد و این یکی از ویژگیای سبکش شد. تو نقاشی دختری با گوشواره مروارید به وضوح میشه این آبی رو دید. کم‌کار بود ! ‌ ‌ ‌ ورمیر توی کل عمرش فقط حدود ۳۴ تا ۳۶ تا نقاشی کشید. بعضی هنرمندای هم‌عصرش هزار تا کار می‌کردن! ولی همین کم‌کاری باعث شد هر کارش شاهکار باشه. ‌

چه خوب که دختری با گوشواره مروارید رو قبلا تحلیل کردیم .

یه راز بزرگ وجود داشت ! ✉️‌ ‌ ‌محققا فهمیدن که ورمیر احتمالاً از یه وسیله به اسم دوربین تاریک استفاده می‌کرد. این دوربین یه جور قدیمی بود که تصویر رو روی یه صفحه نشون میداد. انگار یه جور پروژکتور یا همچین چیزی بود! به کمک این وسیله می‌تونست ترکیب‌بندی و نور رو دقیقاً مثل عکاسی تنظیم کنه.