بوسه اثری از گوستاو کلیمت ، ☀️
تصور کنید آقای کلیمت نشسته بوده و دلش خواسته یه نقاشی بکشه که عشق رو تو اوج خودش نشون بده. از ورق طلا استفاده کرده تا بگه عشق چقدر ارزشمنده، مثل طلا ! لباس مرد رو شلوغ و پر از نقش کرده که یعنی مسئولیت داره و قویه، ولی با یه عالمه رنگ طلایی این قدرت رو با عشق قاطی کرده. لباس زن هم پر از گل و دایرههای نرمه، انگار که کاملاً زنونگی و لطافتش رو نشون میده، ولی اونم با طلاییها درخشان شده.
اونا رو گذاشته رو یه تپه گل، انگار که عشقشون داره شکوفا میشه. صورت مرد معلوم نیست، چون کلیمت خواسته تمرکز رو روی خود عمل بوسه و احساسش بذاره، نه چهره خاص آدمها. انگار که این صحنه مال هر کسی میتونه باشه که عاشق باشه. کلیمت خواسته بگه عشق یه چیزیه فراتر از دنیا، یه جور اتصال روحی که آدم رو از زمین جدا میکنه و میبره به یه جای رویایی و طلایی.
گفته میشه که کلیمت از داستانهای اساطیری و مذهبی الهام گرفته، جایی که عشق و اتحاد بین زن و مرد خیلی پررنگه. بعضیها هم معتقدند که این نقاشی پرتره خود کلیمت و معشوقهاش، امیلی فلگه هست، هرچند که این موضوع کاملاً تایید نشده !!!
𝗪𝗁𝗂𝗍𝖾 𝗁𝗈𝗎𝗌𝖾.
بوسه . 📔
“بوسه” بین سالهای 1907 تا 1908، تو دوران طلایی کلیمت کشیده شده. این دوره، زمانی بود که کلیمت خیلی از ورق طلا و تزئینات در کارهایش استفاده میکرده - چه نقاشی گرونی و عشق چه حس گرون تری ! اینطور نیست هنردوستان من ؟
𝗪𝗁𝗂𝗍𝖾 𝗁𝗈𝗎𝗌𝖾.
بوسه . 📔
و اما متریال به کار رفته ؛
رنگ روغن که به وضوح میدونیم پایه اصلی نقاشی با رنگ روغنه. و
ورق طلا که مهمترین بخش کار برای ایجاد جلوه و تجمل !
واقعا توی این اثر نمیتونم تمرکزمو بزارم روی بقیه چیز ها وقتی که ورق طلا خیلی خوب خودشو جلوه میده ،
مهمترین چیزیه که تو این نقاشی میبینی
. استفاده استادانه از ورق طلا ! کلیمت این ورقها رو روی رنگ روغن چسبونده تا یه درخشش و تجمل خاصی به اثر بده. این کار باعث شده که نقاشی حالت موزاییکگونه پیدا کنه و نور رو خیلی قشنگ بازتاب بده و واقعا نبوغ.
𝗪𝗁𝗂𝗍𝖾 𝗁𝗈𝗎𝗌𝖾.
بوسه . 📔
روی لباسهای زن و مرد، پر از طرحهای مختلفه. لباس مرد پر از مربعهای سیاه و سفید و طرحهای راسته، که شاید نماد قدرت و استحکام مردانه باشه. لباس زن هم پر از دایرهها و طرحهای منحنی و گلماننده که حس لطافت و زنانه بودن رو القا میکنه. این طرحها یه جورایی با هم ترکیب شدن و یه وحدت بصری ایجاد کردن.
𝗪𝗁𝗂𝗍𝖾 𝗁𝗈𝗎𝗌𝖾.
بوسه . 📔
این اثر ابعاد تقریبی 180 در 180 سانتیمتر داره، یعنی تقریباً مربعی و به اندازهی قابل توجهیه و بیش از حد بزرگ واقعا نبوغ و نبوغ و نبوغ چون که هم اثر بزرگ و عظیم الجثه ایه و هم ورق طلا (واقعا میدونم خیلی تمرکزمو گذاشتم رو این طلاعه ولی واقعا نمیتونم نادیدش بگیرم !!!!!!! ) .
بیاید یکمی احساسی تر تحلیل کنیم از اونجایی که میخوام طلا رو نادیده بگیرم ؛ این نقاشی نماد عشق، اتحاد، شور و اشتیاق، و حتی لحظهای ابدی از خوشبختیه. زن انگار تسلیم عشق شده و مرد با تمام وجود او را در بر گرفته. اونها در فضایی انتزاعی و رویایی قرار دارن که انگار متعلق به هیچ کجای دنیا نیست، فقط متعلق به لحظه بوسه -
به طور خلاصه ، "بوسه" کلیمت فقط یه نقاشی طلایی نیست ؛ انگار که خودِ خودِ عشق رو ریختن رو بوم ! کلیمت با اون همه ورق طلا، خواسته بگه عشق چقدر گرونه و چقدر میتونه آدم رو درخشان کنه. اون لباسهای پر از نقش و نگار هم انگار دارن داستان زن و مرد رو تعریف میکنن؛ یکی محکم و استوار، یکی لطیف و پر از شور.