۲. سفارش‌دهنده و مالک اولیه ( خانواده ریدولفی ) - مالك‌ اولیه : این تابلو احتمالاً برای خانواده‌ای اشرافی و ثروتمند در فلورانس یا اطراف آن سفارش داده شد . شواهد نشان می‌دهد که مالک اولیه آن خانواده ریدولفی ( Ridolfi ) بوده‌اند . شاید بگید چرا ریدولفی ‌ ‌ ‌ ❔ این خانواده از حامیان هنر بودند و رافائل احتمالاً مستقیماً با آن‌ها در ارتباط بوده است. این تابلو برای مدت طولانی در کاخ ریدولفی در فلورانس نگهداری می‌شد .

۳. ویژگی‌های فنی و تکنیک خلق - تکنیک : رنگ‌روغن روی چوب گردو . - ابعاد : ۱۱۲.۵ cm ارتفاع × ۸۸ cm عرض . - تکنیک اسفوماتو ( Sfumato ) : رافائل از تکنیک محو کردن خطوط که لئوناردو داوینچی ابداع کرده بود، استفاده کرد . یعنی مرز بین پوست، مو و لباس‌ها به نرمی با هم ترکیب شده‌اند و هیچ خط تیزی دیده نمی‌شود توی کارش . - نورپردازی : نور از سمت چپ تصویر ( سمت چپ بیننده ) می‌تابد و روی چهره مریم و کودک عیسی متمرکز است . این نورپردازی حالتی معنوی و آرامش‌بخش ایجاد می‌کند. - پرسپکتیو : منظره پس‌زمینه با دقت ریاضی کشیده شده . کوه‌ها و دریاچه در دوردست به صورت محو ( Atmospheric Perspective ) نمایش داده شده‌اند که نشان‌دهنده عمق فضا است .

۴. داستان نمادین داخل تابلو ( چرا گنجشک؟ ) همان‌طور که قبلاً گفتم، گنجشک طلایی کلید اصلی تابلو است : - داستان افسانه‌ای : طبق روایات مسیحی قدیمی، وقتی عیسی کودک در حال بازی با یوحنا ( پدر تعمیددهنده به عنوان کودک ) بود، یک گنجشک از لانه‌اش روی زمین افتاد . کودک عیسی پرنده را برداشت و زنده کرد . در برخی روایات، پرنده منقار خود را به دست عیسی زد و خون ریخت که این خون نماد رنج‌های آینده مسیح است . - نمادشناسی : گنجشک در اینجا نماد رستگاری و فداکاری است . رافائل با قرار دادن این پرنده در دستان یوحنا ( که بعداً عیسی را تعمید می‌دهد )، پیوندی بین کودکی مسیح و آینده‌اش به عنوان منجی ایجاد کرده است .

سرنوشت تابلو پس از مرگ رافائل (قرن ۱۶ و ۱۷) - ارثیه ریدولفی : تابلو قرن‌ها در خانواده ریدولفی باقی موند . این خانواده این تابلو را به عنوان یکی از گنجینه‌های هنری خود حفظ کرد . - انتقال به خانواده پیتچی : در قرن ۱۸، تابلو از طریق ازدواج به خانواده پیتچی ( Pucci ) منتقل شد . - دورنگاری و ترمیم : در طول زمان، لایه‌های قدیمی روغن و وارنیش‌های زرد شده باعث شده بودند که تابلو تیره به نظر برسد . در قرن ۱۹، تابلو ترمیم شد و رنگ‌های اصلی و درخشندگی‌ تابلو نمایان‌تر شد . ورود به گالری اوفیسی ( قرن ۱۹ ) - سال انتقال : در سال ۱‌۸‌۳‌۰، این تابلو توسط یک دوک‌نشین توسکانی خریداری شد و به گالری اوفیسی در فلورانس منتقل شد . - علت خرید : گالری اوفیسی در حال تکمیل مجموعه هنر رنسانس خود بود و وجود یک شاهکار از رافائل، این مجموعه را کامل می‌کرد برای همین خریدش‌ . - جایگاه فعلی : در حال حاضر این تابلو در گالری اوفیسی، در کنار آثار بوزاری، بوتیچلی و لئوناردو داوینچی، یکی از ستون‌های اصلی این موزه است .

و در نهایت اهمیت تاریخی و هنری تابلو - نماد رنسانس فلورانس : این تابلو نمونه‌ای عالی از تلفیق سبک‌های مختلف است : ~ ظرافت و رنگ‌آمیزی از فلورانس . ~ ترکیب‌بندی متعادل از اوربینو ( تاثیر پدرش ) . ~ عمق روان‌شناختی از لئوناردو داوینچی . ~ تأثیر بر هنرمندان بعدی : این تابلو الگویی برای نقاشی‌های مدونا در قرن‌های بعد از رافائل شد . بسیاری از هنرمندان باروک ( مثل رامبرانت ) از نورپردازی و حس معنوی این اثر الهام گرفتند .

‌ ‌ ‌ ‌ مدیتیشن🧘‍♀️. سزار آگوستینودتی

خب بذارید اینجا تو مقدمه بگم که برای خوندن این پست سعی کنید تو شل ترین و راحت ترین حالتتون بشنید و در صورت امکان برای خودتون چای یا قهوه یا حالا هر نوشیدنی ای که دوست دارید بریزید و جرعه جرعه بخورید و این پست رو بخونید. 🫖 خیلیا مدیتیشن میکنن درسته ؟ هنرمندا هم عضوی از این اجتماع مدیتیشن کننده ها هستن. پیشنهاد میکنم مدیتیشت رو داشته باشید برای وقتی که خواستید با به فحش کشیدن زمین و زمان کمی آروم شید🪄 ‌ ‌ . ‌ ‌

تابلوی مدیتیشن ازسزار آگوستینودتی ، نقاش ایتالیایی که سال 1880 خلقش کرد. توی این تحلیل می‌خوایم ببینیم دتی چه جوری با قلم‌مو و رنگ‌هاش قصه می‌گفته و چه رازهایی رو توی این تابلوی به ظاهر ساده قایم کرده ؟ اولین چیزی که میبینید چیه ؟ خانومه ؛ حالا .. ~ ‌ ‌ ‌ ‌ اون خانومه کیه ؟ 🪩 ببینید ، توی دنیای هنر، هیچ چیز تصادفی نیست. با توجه به سبک کارهای سزار دتی که عاشق کشیدن صحنه‌های تاریخی و مذهبی بود، و مخصوصاً نمادهایی که توی تابلوی «مدیتیشن» می‌بینیم، به احتمال خیلی زیاد این بانو کسی نیست جز «مریم مجدلیه» خب حالا از کجا میفهمیم ؟ ‌ ‌ ‌ ‌ از کجا اینو می‌فهمیم؟ ژست و حال و هوایی که داره - چهره‌ای که در تفکری عمیق و همراه با اندوه فرو رفته ، برای تصویر کردن مریم مجدلیه ( که نماد توبه و تفکر در زندگی و مرگ مسیحه ) یه ژست کاملاً کلاسیک محسوب می‌شه. نماد همراه همیشگی - نماد مهمی مثل جمجمه که همیشه پاش تو کار این نقاشی‌ها هست، از اون نمادهای جدانشدنی مریم مجدلیه‌ست. این نماد به این اشاره داره که او دائماً در حال اندیشیدن به فانی بودن زندگی دنیوی و راز و رمز رستگاری از طریق ایمان بوده. حس میکنم دبیر دینی ای هستم که روز های شنبه ساعت هفت صبح کلاس میذاره ! سادگی لباس هم میتونه یه دلیل باشه - لباس ساده و بی‌آلایشی که تنش کرده، دقیقاً نشون‌دهنده دل کندنش از تجملات و زندگی پر زرق و برق گذشته‌ست و تمرکزش رو روی دنیای معنوی و درونش می‌رسونه. ‌ ‌ ‌ ‌ شناسنامه این اثر : 🪩 - Meditazione - از سزار آگوستینو دتی (Cesare Agostino Detti) که بهش سزار دتی هم می‌گن. - تاریخ تولد اثر: سال 1880 میلادی. یعنی اواخر قرن نوزدهم و توی اوج دوران محبوبیت نقاشی‌های سبک «تروبادور» و صحنه‌های تاریخی. - متریال و سبک اثر: یه تابلوی نقاشی رنگ روغن روی بوم که توی دسته‌ی نقاشی‌های صحنه‌های تاریخی قرار می‌گیره. - محل زندگی فعلی تابلو: این اثر ارزشمند الان توی گالری ملی هنر مدرن و معاصر رم تو ایتالیا نگهداری می‌شه . متاسفانه ابعاد دقیق این نقاشی خاص در منابع خیلی شفاف نیست و به این راحتی‌ها پیدا نمی‌شه. انگار که دتی و موزه تصمیم گرفتن این راز رو پیش خودشون نگه دارن ! یه رازه بین دتی و کل ایتالیا.