این چند وقتی که گذشت و مرتب داشتم گند میزدم
به خیلی چیزا فکر کردم
به تمام اتفاقایی که ممکنه بیوفته
و تمام راه هایی که جلو پام هستن
و واقعا احساس میکنم که کم کم دارم با خودم کنار میام و اون چیزی که باید دنبالش و بگیرم و زندگیم و وقفش کنم و دارم پیدا میکنم
و واقعا هنوز موفق نشدم
اما دارم به این نتیجه میرسم که اون چیزی که دنبالش بودم ،در تمام مدت در کنارم بوده..
من حالا دیگه راهی جز موفقیت تحصیلی ندارم(حداقل در حال حاضر)
ولی در کل باید بتونم اونجوری که دلم میخواد و درسته زندگی کنم
هدایت شده از ستاد مبارزه با نهایی
۱۷ سالگی خیلی سن عجیبیه،
به تنهی درخت نگاه میکنی احساس میکنی یه حسی بینتون هست...