شانِل
پشمام
این تیکه کلام لعنتی که بعد هزار سال دوباره افتاده تو دهنم و باید تف کنم بیرون
من اگه بخوام یه چیزی به عزیز ترینم بگم اینه که همه میرن
یعنی همه همه یه روزی میرن و جداً شاید حتی اسمت هم فراموش کنن
هیچکس هم مقصر نیست
این طبیعت آدم ها و واقعیت روزگاره
گله ای هم نیست
آدمایی که یه روز میان یه روز هم میرن خصوصا دوستای دوران نوجوونی
یعنی من همیشه همیشه به خواهرم میگم که از دوستای راهنماییت استفاده کن تا بهت خوشبگذره
نه اینکه آدم کثافتی باش ها،نه
منظور اینکه ازشون انتظار همیشه بودن نداشته باش و به این فکر نکن که این دوستم باید همیشه بمونه
آدم اگر میخواد ضربه نخوره و عین من بدبخت نشه😭😂 باید بدونه که کمتر کسی همیشگیه