هدایت شده از مهر
من هرگز یک نفر نبودهام. از وقتی شک را شناختم دو نفر بودهام، شاید دو نفر؟
LONG DISTANCE
مرا چشمیست خونافشان ز دست آن کمانابرو جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو
غلام چشم آن ترکم که در خوابِ خوشِ مستی
نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو
هلالی شد تنم زین غم که با طغرای ابرویش
که باشد مه که بنماید ز طاق آسمان ابرو؟
LONG DISTANCE
غلام چشم آن ترکم که در خوابِ خوشِ مستی نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو هلالی شد تنم زین غم
درک بیت دوم :
از این غم که ماه با وجود ابروی خوب او جسارت میکند و در آسمان ابرو مینماید تنم خمید.
LONG DISTANCE
غلام چشم آن ترکم که در خوابِ خوشِ مستی نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو هلالی شد تنم زین غم
رقیبان غافل و ما را از آن چشم و جبین هر دم
هزاران گونه پیغام است و حاجب در میان، ابرو
روانِ گوشهگیران را جبینش طرفه گلزاریست
که بر طرْف سمنزارش همی گردد چمان ابرو
دگر حور و پری را کس نگوید با چنین حسنی
که این را این چنین چشم است و آن را آن چنان ابرو
تو کافردل نمیبندی نقاب زلف و میترسم
که محرابم بگرداند خم آن دلستان ابرو
اگر چه مرغ زیرک بود حافظ در هواداری
به تیر غمزه صیدش کرد چشم آن کمانابرو