-

حق تعالی انسان‌ها رو جوری آفریده که هیچ کاری رو مجانی انجام نمی‌دن؛ چه خوب باشن و چه بد، چه پیامبر و چه یزید. درکل ذات بشر پی بدست آوردنه، پاداش‌دهنده و قیمت‌گذار تو داستان افراد مختلفی می‌شن. پسران آدم هرکدوم سراغ یه قیمت‌گذار رفتن، نتیجه رو دیدیم. پسر بزرگ یعقوب توجه پدر رو می‌خواست، پسر کوچیک یعقوب توجه خدای پدر رو؛ قیمت یکی انداختن در چاه بود و قیمت اون یکی صبر در چاه. حالا کدوم پاداش حاصل شد؟ بشر هرچقدر هم عمیق و کوته‌اندیش، هرچقدر هم دارای فضایل و رذایل اخلاقی، بازم وقتی می‌ره پای معامله، نسبت به طرف قرارداد آگاهی داره. یک زمانی امضای شما پای برگه‌ی ابلیسه، حالا هی بیا تو بوق و کرنا کن که من ندیدم، نشنیدم، نخوندم، ابلیس نبود و آقای لباسی بود؛ مرغ شما یه پا داره عزیزم، همون مرغ رو هم از دست می‌دی. وقتی می‌گیم (قُلْ مَا سَأَلْتُکم مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکمْ إِنْ أَجْرِی إِلّاَ عَلَی اللّهِِ) راه بازه و جاده دراز، طرف قرارداد مشخص، نوع قرارداد مشخص، حالا باز یه عده سرشون رو مثل کبک می‌کنن زیر برف. خوش بگذره بهتون، شما همین کار رو هم مجانی انجام ندادید، قیمتش انجماد مغز خودتونه، در جهل مرکب ابدالدهر بمونید.