من دلم برای شما خیلی رقیقه. مثل یک شیشه‌ی خیلی نازک. تا اسم «حسن» و «کوچه» کنار هم میاد واقعاً بهم می‌ریزم. امشب شبِ آقازادهٔ شماست کریم اهل‌بیت؛ خودتون قساوت قلبمو کم کنید و اجازه بدید یک دل سیر گریه کنم برای قاسم(ع)تون.

همینایی که این خانوم میگه همینا

یارب‌مددی‌مارا.

این روزها تو جمعای مختلف میشینم و همه آدما حرف میزنن. مدام حرف میزنن و من هیچکدوم رو نمیشنوم. من فقط بغض میکنم برای امام و نائبش و برای مظلوم های این امت و ایکاش واقعا بیای واقعا برگردی و همه چیز رو دگرگون کنی صاحبنا

میترسم از اینکه تاسوعا عاشورا انقد نزدیکه

همیشه از عظمت روز عاشورا وحشت دارم حس میکنم باید تو مقتل‌خونی بمیرم بلکه حق این روز ادا بشه و از شرم و شرمندگیم کم بشه