این روزها تو جمعای مختلف میشینم و همه آدما حرف میزنن. مدام حرف میزنن و من هیچکدوم رو نمیشنوم. من فقط بغض میکنم برای امام و نائبش و برای مظلوم های این امت و ایکاش واقعا بیای واقعا برگردی و همه چیز رو دگرگون کنی صاحبنا

میترسم از اینکه تاسوعا عاشورا انقد نزدیکه

همیشه از عظمت روز عاشورا وحشت دارم حس میکنم باید تو مقتل‌خونی بمیرم بلکه حق این روز ادا بشه و از شرم و شرمندگیم کم بشه

من هنوزم با «تکیه کوچیک» گریه میکنم

مولا علی(ع) رو به پسرانش گفت: «حسن و حسین چشمان من هستند، محمدحنفیه بازوی من، و تو عباس..! سپس سر عباس را به سمت چپ سینه‌اش فشار داد؛ عباس صدای قلب پدر را شنیـد. چشمانش را بست. محمدحنفیه آرام خندید و نزدیک گوشِ حسین گفت: عـباس هم قلب امیرالمؤمنیـن است...»

ای بند دل حیدر کرار ابلفضل..

کاش میشد امام زمان امروز مصیبت و غمش رو باهامون تقسیم میکرد امروز خون گریه میکنن خدایا خودت کمکشون کن ...

اگر ما سادات بخواهیم حق دختر امیرالمومنین بودن و هم خونی‌ام با سیدالشهدا و اهل‌بیت را ادا کنیم، باید روزی در مقتل خوانی عاشورا از این غم عظیم جان‌بسپاریم! أعظَمَ اللهُ اجورَنا بمُصابِنا بِالحُسَینِ، وَ جَعَلَنا و ایّاکُم مِنَ الطّالِبینَ بِثارِهِ مَع وَلیّهِ الامامِ المَهدیِّ مِن آلِ مُحَمَّدٍ.