خب بنده هیج برنامه ای ندارم و نمد چ غلط یباید بکنم و فقط نشستم و دارم ب دیوار نگاه میکنم!

جایگاه شهدا قراره باشه:))))))

برای همچین مراسماتی بهتر نی ی مداح قشنگ بیارن؟

و بطور باورنکردنی ای بازم این اجازه رو بهم دادن که دستم به تابوت شهید بخوره:))))) آخه حتی فکرشم نمیکردم بتونم لیاقت اینو داشته باشم که از نزدیک ببینم!:) ولی دمشون گرم.. هرچقدم بدی میکنما.. بازم هی روی خوب نشون میدن و میگن اشکال نداره ها:)

- حس دلتنگی ای که این لحظه داری حس عجیبی که تو روحت و وجودته

نگاه کردن این لحظه و اشک ریختن>> وقتی رو دست مردم میره:)) +یجوری زندگی کن که خدا عاشقت شه:)

اوکی ولی انتظار برای اینکه که -شهید گمنام- رو میارن خیلی حال عجیبی داره

ولی این جوجه خیلی کیوت شده

روز شهادت مادر سادات :)) ۲۶ آذر ۱۴۰۲.. دم دمای اذان.. ملاقات با شهدای گمنام:)..طبق معمول مصلی:) با رضوانه آجیم:)).. و چیزی که ازش خواستم و رو تابوتش نوشتم:))) خدایا نذار فراموش کنم:) خدایا منو لایق چیزی کن که ازش خواستم:)))

وقتی اصلا رو مود نبستی و نمیتونی درس بخونی پس تصمیم میگیری یکم هیجانی طور رفتار کنی با زندگیت و میخوای که این سینمایی رو ببینی

حقیقتا شت وقتی وی هاجون توش بازی کنه.. ینی دیه جدی ترسناکه

😂🙂 تصمیم مرگ و زندگیه انگار ک بخوام اینو ببینم چون هم میترسم تا معلوم نی کی.. هم حسابان نمت بخونم