داشتم فکرمیکردم
من واقعا حوصله اینو ندارم که دوباره برای درس خوندن کوچ کنم تو خونه یا حتی کتابخونه
حوصله ندارم که فرمول شیمیای اوره و گریس و هزارتا کوفت دیگه رو هی حفظ کنم و هی مرور کنم..
حوصله ندارم بشینم سرتست
من حوصله خودمو ندارم خدایا:)
بعد بشینم پشت کنکور؟
حتی فکرشم ترسناکه برام!
ولی از طرفی من هنوزم کارایی که دوس داشتمو انجام ندادم
اینقدی انجام ندادم و نشد که دیگه هیج ذوقی براشون ندارم
یا حتی یادم نمیاد که چه کارایی بود!
امروز رفتم نوت گوشیمو نگاه کردم
دیدم چه کلاسایی میخواستم برم
و با نگاه کردن بهشون هی پوزخند میزدم! و میگفتم ودف ک چیالان رضوانه؟!واقعا؟
و باز برگه دفترچه خالی و خالی موند و یک ماه آخر تابستونمم بدون برنامه شد و روز اولش گذشت.
اینقدی رو این مود مزخرف پابرجا موندم که حتی وقتی میریم روستامون ب اسم [تایم آزاد]
من همشتو اتاق رو تخت گوشهی اتاق نشستم و دارم فکرمیکنم!
و کلی تیکه میشنوم از بقیه
ولی کار دیگه ای نمیتونم بکنم انگاری.
من حتی موقع خرید کردنم دیگه ذوق قبلو ندارم
فقط میتونم بگم متنفرم از کنکور؟
مگه مقصر اینا فقط کنکور بود؟
نمیدونم بازم هیچی نمیدونم!
از اینکه نمیدونم خسته شدم:)
نمیدونم کجاست!🇵🇸
فقط میتونم بگم متنفرم از کنکور؟ مگه مقصر اینا فقط کنکور بود؟ نمیدونم بازم هیچی نمیدونم! از اینکه نمی
راهکار جدیدم دررابطه با حال بد و فازای مزخرفم:
[زدن به جاده خاکی و رد دادنِبسیار و شنگول نشان دادنِ خود]