آدما همینن؛ میان گند میزنن تو زندگیت و زندگی خودشونو بهتر میکنن و میرن؛ به همین سادگی.

دلم میخواد کلی حرف بزنم؛ از چیزایی که اذیتم میکنه، از چیزایی که رومخمه؛ از چیزایی که ناراحتم.. کلی غر بزنم؛ ولی ی‌سریاشون داره تو قلبم خیس میخوره و باعث میشه هی حالم بدجورتر بشه.

میدونید؛ ما باهم دعوا میکنیم؛ بحث میکنیم؛ حتی همین لحظه کلی بحث کردیم و ناراحتیم از هم؛ ولی اونا تیکه‌ای از وجودمن؛ اونا بهترین و مهربون‌ترینان؛ اونا کسایین که منو میپذیرن و فقط اونان که هستن برام؛ فقط اونان که دلشون برام تنگ میشه و قربون‌صدقم میرن؛ وقتی منتظره و برام غذای موردعلاقمو درست میکنه؛ وقتی برام میوه موردعلاقمو میخره و منتظره برم بغلش کنم و بهش بگم خسته‌‌نباشی؛ وقتی منتظره بیام خونه و کلیی بغلم کنه و بوسم کنه بعد باز سرش داد بزنم که بدم‌میادد نکن و از دوستای مدرسش تعریف کنه؛ من واقعا با تموم وجودم دوسشون دارم؛ حتی اگر خسته‌شده باشم از رفتاراشون و کلافه باشم ولی دوسشون دارم:)) و زیادی داره اشکام میایه وا.

یاصاحب‌الزمان:)♡

با منی که حتی وقتی شنبس و چادرم تمیزه ولی تو مترو روزمین میشینم؛ حرف از غمگینی و فشار نزن.

فاکیییینگگگگ ۱۹۵تومن ناقابل.

این دوستایی که ازت عکس سم میگیرن حتی وقتی خوابی>>>>💘

دقیقاً اونی که فکر می‌کنی بهت آسیب نمی‌زنه، تیکه‌پارت می‌کنه و می‌ذاره می‌ره.

خوابیدم و پاشدم ی‌آدم دیگه‌ایم.

[امشب شد آخرینِ‌ما برای همیشه..]