فشار انقد داره میباره برام که نمیتونم توضیحش بدم:))

فقط هرجنددقیقه یبار دراز میکشم و نفس عمیق میکشم و دردمو تحمل میکنم و بازم ادامه میدم-گریه‌کردن رو ب‌بعدا موکول میکنم-

میشخ لطف کنید فقط لفت بدید؟ نمیدونم حس مزخرفی دارم از اینکه دارم غر میزنم! ی‌عدتونم میرید پشت سرم حرف میزنید! مجبورم اینجا بگم حرفامو چون دیگه نمیتونم نگهشون دارم و خیلی شرایط مزخرفی دارم و نمیتونم تحمل کنم.

فقط استعداد دارن که حال منو از این بدتر کنن بعدش همشون خفه میشن و حالشون خوب میشه و میرن دنبال زندگیشون هه

خب فاک به همتون!

از هرجی آدم اطرافم بوده و هست بدم میاد چون هیجوقت منو ب خاطر خودم نخواستن

-

-بالاخره تموم میشه-

گودشب.

هبچوقت امید الکی به کسی ندید. -با چاقو بزن تو قلب‌وریه‌هاش ولی امید الکی بهش نده-

باشه ولی سلام‌فرمانده هیچوقت تکراری نمیشه!

POV: بی‌دلیل ی‌مکان برات سنگینه فضاش؛ و یهو ب‌خودت میای میبینی کسی که ازش متنفری و حالت بهم‌میخوره از دیدنش عم تو اون مکانه.