کاش بتونم حتی ی‌قدم بردارم برم سمت خونه. من حتی دیگه کارت‌دانشجوییِ اینجارو ندارم:) هیچ‌تلعقی به اینجا ندارم و اشکام داره میاد.

خب مگه شوخیه؟ فرضشو بکن فقط تو این مدت همه حرفای دلتو و خصوصی‌جاتتو بهشون بگی. هرروز بعد از کلاسات با همه خستگیت بیای پیششون سلام کنی حرفاتو بزنی غر بزنی و بعد بری اتاقت. فرض‌کن اگ میخواستی خلوت کنی میومدی پیششون مینشستی با مداحیِ‌همیشگی‌ای که پخش میشه. نمیتونم رهاتون کنم همین:)

من؟ من محو تعریفای بچه‌هام از زمانی که حضرت‌آقا رو دیدن:)

واقعا میشه ی‌روزی منم از نزدیک ببینمت سیدِعزیزِدل؟:)

-از آخرین‌های دانشگاه‌شاهد-

دانشگاهِ‌قشنگم تاابد تو قلبم میمونی و هیچ‌کس نمیتونه بفهمه چقد دوستت داشتم! چقد با فضا و وایب و همه‌چیت حال میکردم.✨️💗

بیخیال اینا؛ فکروخیال آدمو میکشه. میشه هرجا هیئت رفتین رضوانه رو دعا کنید؟

-♡

سرنوشتم گره‌خورده با این اسم. متاسفانه البته. گرچه اسم‌دوست‌داشتنی‌ایه.