از معدم که همیشه در هرصحنه و هرشرایطی تنهام نمیزاره و نمیزاه حس کنم یآب خوش از گلوم داره پایین میره کمال قدردانیوتشکر رو دارم.
من پساز تلاشهای فراوان تو قطار خوابم برد:(
و یهویی بیدارم کردن و گفتن داریم میرسیم و وای هنوز یکساعت مونده و دوستام منو بیدارکردن چون ازنظرشون داشتیم میرسیدیم.❤️
هیچ حسی ذوقبرانگیزتر از این نیست که تو راهِمشهد نزدیک راهآهنی و از تو قطار یکوچولو چراغای گلدستهوگنبد حرمآقایامامرضا رو میبینی از دور و اولینسلام؛
حس دیدن نورایخوشگلش>>
و هیچچیز غریبانهتر از این نیست که از تو قطار برای آخرینبار نگاش میکنی از دور و رد میشه.
درنهایت که اثر همهچیز از بین خواهد رفت..!
جز اولینسلام و آخرینخداحافظی..
نمیدونم کجاست!🇵🇸
درنهایت که اثر همهچیز از بین خواهد رفت..! جز اولینسلام و آخرینخداحافظی..
غمناکه ولی همینه.
تو همهچیز همینه..
چه ارتباطات دنیایی چه فرادنیایی.
چه ارتباطات آدما چه سفر چه هرچی.
سلاماول و وداعآخر تنها چیزیه که پررنگه و یادمون میمونه:)
آخه من میمیرم برا وقتایی که میبینمت و اون حسآرامش و عطر حرم همیشگی میاد سمتم:)
چهخوبه دارمت و میشناسمت:)
ممنون که بازم لطفکردی این آدمِبیآبرو رو دعوت کردی و بازم شرمندم کردی:)
الحمدالله*