هنیشه هرجا ناراحت بودم و نزدیک بود اشکم بیاد؛ لحن صدات که میگی -گاهی دل؛ از غم...- پلی میشد تو ذهنم و آروم میشدم:) امروز سحر باز همین شد و صدات یادم اومد ولی این غم؛ غم نبود خودت بود:)

پاشو اینجوری منو نده عذاب:)

کجایی؟ بیا اونجوری با مدل عصادست گرفتنت مانور بده:) بیا نقشه دشمنارو بهم بریز و دهنشونو ببند:)

کاش میتونستم برات بمیرم.

کاش نمیدیدم این روزارو:)

بخدا نغزمم تحمل اینو نداره چه برسه قلبم:)

خدایا کمکمون کن لحظات آخر زندگی دنیایی‌مونم ذکر تو روی لبمون باشه بتونیم شهادتین بگیم..

خودت میدونی امسال اربعین قدم به‌نیتت برداشتم:) توفیق داده شد و تونستم چندقدم به نیتت بردارم ولی خب این من زیادی بی‌لیاقت و حقیر و هیچه. به‌نیتت قدم‌برداشتم چون نمیشد بیای اینجوری:) ولی الان دیگه پیش خود امام‌حسینی؛ هم‌سفره‌‌ای با امام‌حسین و خانوادت:) مگه‌نه؟ پس ی‌دعایی کن برا ما:) برای هدایتمون دعا کن.

و خدا؛ حافظ و نگه‌دارنده همه‌چیز است.

همه‌ما روزی غروب خواهیم کرد و کاش غروبی ازجنس شهادت قسمتمون بشه.

من چیکارکنم این آرامشو دیگه نداریم؟:)