از دختربودن خستم.

الان که فکرشو میکنم؛ با این تایمایی که من این‌ترم کلاس‌داشتم و با این حجم درسا و استادای سخت‌گیر و مزخرف؛ چقدر الحمدالله که مجازی‌شد-

اکتای‌آجوشی>>>>

دلممیخواد برم آشپزی‌کنم و چیزای جدید درست‌کنم تا شاید یکم حالم عوض‌شد. ولی همون لحظه اون بُعد افسرده‌ام بیدار میشه و میگه که‌چی؟ مگه چیزی فرق میکنه بعد انجام‌دادنش؟ حق‌میگه؛ منم سکوت میکنم و به ادامه کارای عادیِ‌روزانم میپردازم.

چرا غصه‌بخورم؟ گوجه‌سبز میخورم.

کنارگذاشتن عادت خیلی سخت‌تر از عادت‌سازیه. جیغ میزنم الان-

دوست‌دارم وقتایی رو که به خودم اعتماد میکنم و به اون حرفایِ‌ضعیفِ‌درونم گوش نمیکنم.

گوجه‌سبزامون تموم شد. پس غصه میخورم‌.✅️

با تمامِ‌قوا دارم همه‌ی‌اخبار و حرفای‌توافق و جنگ و کوفت و زهرمار رو ایگنور میکنم.❤️

حتی نمیتونم تصورکنم روز تشییع رو:)

چیکارکنم حالا؟:)