تک‌تک دیالوگا و صحنه‌هاش وحشناک بود. انگار که ی‌خوای شبطانی واقعی باشه. اونقد سنگین و بده همه چیز که حد نداره. امیدوارم گریه هام رهام کنن.

منفقط میخوام ی جا خالی یشه ایت حرفام چون انقدر ترسیدم که حد نداره.

حتی پاهام درد میکنه. اونقدر تقلا کردن برای نجات دادنت و حس درموندگی و ترس و تنهایی خیلی بد بود:) اینکه همه اومده بودن برای نبودنِ تو بدترین بود:)

قول داده بودم گریه نکنم ولی تا دلت‌بخواد دارم گریه میکنم.

هیشکی گردن نمیگیره نصفه‌شبه کی روشن کرده پنکه رو؛ جالبس

بعد با شب‌مزخرف و پردلهره‌ای که داشتم؛ خونه تنهام.