من همیشه کنجکاوم و برام جالبه که آدما چجوری خودشونو درگیر چیزایی میکنن که اصلا فایدهای نداره و صرفا یه عنوان و اسمه.
برای همین همیشه از دور نگاشون میکنم و فکرمیکنم که اینکارا واقعا لازمه؟
ینی مثلا خیلی تمیز و مرتب و تاشده و نانای تحویلت میدن.
دیگه چی میخوای بهتر از این؟
من واقعا نمیدونم چیکارکنم بهتره؛
چهحرکتی بزنم اوکیتره؛
چیبگم بهتره؛
من فقط میدونم که مثل همیشه زندگی سخته با همهیشیرینیا و تخلیاش و منم باید تغییرکنم و رشدکنم مثل تموم مراحل زندگی که رشد میکنن و میرن جلو..
ولی این وسط
من واقعا دارم متلاشی میشم راستش:))
نمیدونم کجاست!🇵🇸
من واقعا نمیدونم چیکارکنم بهتره؛ چهحرکتی بزنم اوکیتره؛ چیبگم بهتره؛ من فقط میدونم که مثل همیشه زن
ولی این متلاشیشدن رو دوستدارم..
چون داری میکوبی و دوباره میساز یو عادت میکنی با برنامههای جدید و روال جدید زندگی
ولی این بین آدم گاهی نیازداره که اطرافیانش با حرفاشون و رفتارشون و کاراشون بدتر یه عذاب مضاعفی نشن براش..
تموم تلاشمو دارم میکنم که یکم با آرامش بیشتری برخورد کنم ولی نمیزاره و نمیشه..
انگار که همه آستینبالامیزنن که بیشتر تو رو ریزریز کنن با حرکات مزخرفشون.
باید یادبگیرم که بدون بغض حرفمو بزنم.
حتی اگه کلی ناراحتم و دلمگرفته نیاز نیست این بغضِوامونده خودشو نشون بده و اشکایبیتقوا بریزن.
نمیدونم کجاست!🇵🇸
این پاییز دیگه رسما داره مسخرشو درمیاره؛ پاییزِتابستوننما- ایشه.
نه درواقع تابستونِ پاییزنماس