چقد اون متن حقه که میگه..
من میخواستم که آن ها را ببخشم...
اما هیچ ندامت و پشیمانی ای در رفتار آن ها دیده نمیشد.
خودتونو با جمله ی "دوسم داشت" گول نزنید، هیچ آدمی چیزی رو که دوست داره رو ترک نمیکنه.
یه مدل غمگینی هست که دوست نداری در موردش حرف بزنی،
تو تنهایی خودت و یواشکی غمگینی،
همه جا با خودت میبریش،
حتی وقتی شادی یه گوشه نشسته و برات دست تکون میده.
میگن جنازه که مال شما نباشه حلوا براتون شیرین میاد. اگه دردی مالِ شما نباشه از بیرون حرف زدن خیلی راحته:)
با کسی باشید که وقتی داری راجب چیزایی که اذیتت کرده حرف میزنی؛ فکر نکنه داری غر میزنی…