تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت من همه محو تماشایِ نگاهت

تير مژگانت دلم را خسته كرد آتش چشمت مرا دلبسته كرد آن نگاه پاك و چون دريای تو اين دل بشكسته را وابسته كرد آن صفای خفته در چشمان تو آتشی در جانِ اين دلخسته كرد رشته ای از مهر تو در دل فتاد مرغ آزاد دلم پر بسته كرد اختياری من ندارم چون كه او دل برای مهر تو شايسته كرد من ندانستم دلم كِی شد اسير چون نگاهت دل،خراب آهسته كرد