يَا رَجَاءَ الْمُذْنِبِينَ يَا قُرَّهَ عَيْنِ الْعَابِدِينَ يَا مُنَفِّسَ عَنِ الْمَكْرُوبِينَ يَا مُفَرِّجَ عَنِ الْمَغْمُومِينَ يَا إِلَهَ الأَْوَّلِينَ وَ اﻵْخِرِينَ
اي اميد گنهكاران، اي نور چشم عبادت كنندگان، اي گشاينده اندوه دلگيران، اي غمگسار غمزدگان، اي معبود گذشتگان و آيندگان.
يَا مُغْنِيَ مَنِ اسْتَغْنَاهُ يَا مُوفِيَ مَنِ اسْتَوْفَاهُ يَا مُقَوِّيَ مَنِ اسْتَقْوَاهُ يَا وَلِيَّ مَنِ اسْتَوْلاَهُ
اي بي نياز كننده هركه از او بي نيازي جويد، اي وفادار به هر كه از او وفا جويد، اي نيروبخش هركه از او نيرو خواهد، اي سرپرست هركه از او سرپرستي خواهد.
يَا فَالِقُ يَا فَارِقُ يَا فَاتِقُ يَا رَاتِقُ يَا سَابِقُ يَا سَامِقُ
اي شكافنده، اي جدا كننده، اي گشاينده، اي پيونددهنده، اي پيشي گيرنده، اي بلند جايگاه.
يَا مَنْ يَمْلِكُ حَوَائِجَ اَلسَّائِلِينَ يَا مَنْ يَقْبَلُ عُذْرَ التَّائِبِينَ
اي آن كه نيازهاي نيازمندان به دست اوست، اي آن كه بهانه توبه كاران را مي پذيرد،
يَا مَنْ قَرَّبَنِي وَ أَدْنَانِي يَا مَنْ عَصَمَنِي وَ كَفَانِي يَا مَنْ حَفِظَنِي وَ كَلاَنِي
اي آن كه مرا نزديك نمود و به كنار خويش برد، اي آن كه مرا نگاه داشت و كفايت نمود، اي آن كه مرا حفظ كرد و حمايت نمود،
يَا مَنْ بَابُهُ مَفْتُوحٌ لِلطَّالِبِينَ يَا مَنْ سَبِيلُهُ وَاضِحٌ لِلْمُنِيبِينَ
اي آن كه درگاهش گشوده است به روي جويندگان، اي آن كه راهش براي توبه كاران هموار است،
(96) يَا مَنْ هُوَ لِمَنْ دَعَاهُ مُجِيبٌ يَا مَنْ هُوَ لِمَنْ أَطَاعَهُ حَبِيبٌ
(96) اي آن كه به خواهنده اش پاسخ گويد، اي آن كه براي فرمانبرش دوست است،
يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ رَجَاهُ كَرِيمٌ يَا مَنْ هُوَ بِمَنْ عَصَاهُ حَلِيمٌ
اي آن كه به هركه به او اميد بندد كريم است، اي آن كه بر هركه از او نافرماني كند بردبار است،
سُبْحَانَكَ يَا لاَ إلَهَ إلاَّ أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ يَا رَبِ
منزّهي تو اي كه معبودي جز تو نيست، فريادرس، فريادرس، ما را از آتش رهايي بخش پروردگارا