هزار مرتبه از خود به طعنه پرسیدم چه شد که شعله عشقت چنین زبانه گرفت؟

هنوز خون به دلم از کسی که با لبخند نشست و اشكِ مرا چون انار دانه گرفت

به جای دوست که یك عمر در خیالم بود چه تلخ دستِ مرا مرگ عاشقانه گرفت (:

- محمدحسن جمشیدی

-🏍🫀-

آره خلاصه داشتم میگفتم... بعدش دیگه فهمیدم این کارا فایده نداره و باید تا نفس می‌کشم همینجوری ادامه بدم و دووم بیارم؛ بلاخره خودش یه جایی تموم میشه دیگه، نمیشه؟

و آره... من این روزها رو در آینده به یاد خواهم آورد به عنوان یکی از شیرین‌ترین لحظات زندگیم؛ علارغم فاجعه‌ای که تو زندگیم رخ داده ولی من این غم و شیرینیِ انتظار رو فراموش نمیکنم که چه‌جور با رفیقام خودمونو به آب و آتیش زدیم تا لایقِ استقبال از تو باشیم... هیچ‌وقت فراموشم نمیشه این انتظار زیبایی رو که برای روز سه‌شنبه میکشم تا مهمونمون بشی و ببینیمت و دستِ خالیمون رو بچسبونیم به تابوتت و بگیم ببین هیچی ندارم! ببین همه‌چیزم حالا تویی که روبه‌رومی! و خوشحالم.. خوشحالم از این‌که ما رو لایق دیدنت دونستی و کمکمون میکنی مهمونیِ قشنگی برای برگشتنت بگیریم ... کاش زودتر سه‌شنبه بشه. دلم خیلی برات تنگ شده #شهیدِ گم‌نامِ خوش‌نام .. (:

و من هرگز این خستگیامو دردِ پاهامو به هزار ساعت خوابِ شیرینِ صبح جمعه نمیدم و هیچ آسودگی‌ای رو برتر از این خستگی نمیبینم ...

کاش همین درد رو پاهام حس میکرد وقتی دارم تو راه مشایه قدم برمی‌دارم .. شاید حسی شبیه به همین باشه ؛ نمیدونم من که تجربش نکردم ..

ولی مدرسه رفتن شب خیلی خوش میگذره. مخصوصا اونجاش که تو سالن اجتماعات چراغا رو خاموش کرده بودیم و بلند بلند چرت و پرت میگفتیم و چادر پوشیده بودم فاز بتمن گرفته بودم و بعد یهو چراغِ دوربین مدار بسته روشن شد و دوستام ترسیدن و جیغ زدن و .. 🤣 خیلی سم بود

وای از امروزمون یه عالمه خاطره دارم و خیلی خوش گذشته🤣🤣 البته اگه ریدن تو امتحان صبحی رو فاکتور بگیریم ازش