روز5⋆ در کل آدمای خیلی خوبین با این که هیچ‌وقت نتونستن درك کنن که چی میگم یا چی میخوام یا کلا چمه ولی باز تلاششون رو کردن کمکم کنن. تفاهم و ارتباط چندان زیادی نمیتونم باهاشون داشته باشم ولی خیلی دوسشون دارم⭐️

من حیرون موندم وقتی فردا امتحان نوبت تاریخ دارم و حتی یه خط حتی یه کلمه هم نخوندم و کل امروزم رو به دیدن شیش هفت قسمت از سریالای مختلف گذروندم فقط بخاطر این که حواس خودم رو از این روند فرسایشی زندگی پرت کنم ولی من با دیدن تمام صحنه ها و دیالوگای اون سریال یاد زندگی احمقانه خودم میفتادم و در حالی که افتادم یه گوشه و دارم از شدت تب و بدن‌درد و گلودرد ریق رحمت رو سر میکشم چشمامو میبندم و مشتاقانه انتظار میکشم تا واقعا ریق رحمت رو سر بکشم ... کاش بتونم یکم‌ بخوابم و حرف نزنم انقدر چون خودمم میدونم تموم حرفام خیلی چرت و مزخرفه و هیچ شنونده ای نباید متوجه اونا بشه ولی باز خیلی احمقانه به گفتنشون ادامه میدم؛ خیلی احمقم.

گویا پناهگاهی جز تو ندارم تا اطلاع ثانوی

أمْ لَهُم إلٰهٌ غَیرُ الله؟

روز6⋆ نمیدونم ... به نظر من ازدواج شیوه درستی برای ادامه زندگیه ولی همین حالا که مسئولیت و وظایفی روی شونم نیست میتونم از فرصتم استفاده کنم؛ ولی شاد؟ فکرشو نمیکنم ربطی به مجرد و متاهلیش هم نداره من تو ذهنم یه همچین چیزی هست که اگر خودم تنهایی بدون هیچ مزاحمی تو یه خونه زندگی کنم به مراتب میتونم انسان خوش‌تری باشم و شاید این بخاطر تجربه آزاردهنده‌ایه که از زندگی با آدما دارم ولی خب به هر حال چه در زمان مجردی چه متاهلی نمیتونم تجربش کنم بعید میدونم حرفی درباره کلمه شاد داشته باشم

روز7⋆ موردعلاقه زیاد دارم ولی بیشتر از همه؟ #ریپلای1988 و #خاطرات_رهایی_من و #تابستان_دوست_داشتنی_ما تابستان دوست داشتنی ما و ریپلای۱۹۸۸ رو خیلی دوست دارم چون زمانی که تو بدترین شرایط بودم و اصلا وضع خوبی نداشتم تونستم قلبمو باهاشون گرم نگه دارم و تو سرمایی که داشت منجمدم میکرد کمك کردن زنده بمونم ... روابط تو سریال خیلی قشنگ بودن و حس خوبی میدادن. و سریال یادداشت‌های رهایی من که یجورایی میتونم احساساتم رو باهاشون تطبیق بدم و کلا خیلی موده دیگه خیلی خوبه اصلا نمیدونم چی باید بگم دربارش ... خلاصه تنها سریالیه که هر قسمتش رو یه روز کامل براش وقت گذاشتم و پنج شیش بار در روز نگاه کردم ⭐️