مفقود 🇵🇸
★چالش نوشتن 30 روز★ روز1 : شخصیت خود را توصیف کنید روز2: چیزهایی که شما را خوشحال می کند. روز3: ی
روز7⋆
موردعلاقه زیاد دارم ولی بیشتر از همه؟ #ریپلای1988 و #خاطرات_رهایی_من و #تابستان_دوست_داشتنی_ما
تابستان دوست داشتنی ما و ریپلای۱۹۸۸ رو خیلی دوست دارم چون زمانی که تو بدترین شرایط بودم و اصلا وضع خوبی نداشتم تونستم قلبمو باهاشون گرم نگه دارم و تو سرمایی که داشت منجمدم میکرد کمك کردن زنده بمونم ... روابط تو سریال خیلی قشنگ بودن و حس خوبی میدادن.
و سریال یادداشتهای رهایی من که یجورایی میتونم احساساتم رو باهاشون تطبیق بدم و کلا خیلی موده دیگه خیلی خوبه اصلا نمیدونم چی باید بگم دربارش ... خلاصه تنها سریالیه که هر قسمتش رو یه روز کامل براش وقت گذاشتم و پنج شیش بار در روز نگاه کردم ⭐️
هدایت شده از ماهورا.
نامه ایی به مراجع تقلید:
سلامعلیکم
کُتُبِتان را جمیعا خواندیم گویا ناقصی دارد
خط نوشتیم که اطلاع داده باشیم به محضرتان ، فردا روز نگویید چرا نگفتید ، مومنین و مومنات فلان شدند و بهمان شدند !
اسبوع الماضی کتبتان را ریز به ریز قرائت کردیم ، به دنبال حکمفقهیِ «بوسیدن» ، نوشتید امر ممتنع است و قبیح است ، گفتیم به روی چشم فقط نظاره ی محبوب میکنیم و حسرت میخوریم . «آغوش گرفتن» را جستیم گفتید حرام است ، با خود گفتیم امر مراجع تقلید است و اجرایش واجب ، از خیر گرمای تنش هم گذشتیم .
الیوم که اهنگ رفتن کرده بود سریعا رسالهتان را گشودیم بلکن به دلبر عارض شویم که "" از مومنة ای چون شما بعید است که حرام مرتکب شوید ودامن تقوای خود را آلوده به معصیت «رفتن»کنید "" اما از توقیع شریفتان هیچ نیافتیم الا اینکه فرمودید پشت سر مسافر آب بریزید ، ما هم کوتاهی نکردیم و "آب دیده را بدرقه راهش کردیم"، اما نماند ...
هذه المرسولة ، استفتائیست پی حکم فقهیِ «رفتن» .
منصفانه است که برود و باز هم نظاره کنیم و لقمهی حسرت بجویم ؟!
از محضرتان تقاضامندیم که حرامش کنید این فعل مقبوحه محزونه را و مومنین را انقدر در فراق مومنات نگمارید. باز هم خود دانید ریش و قیچی دست شماست
زیاده عرضی نیست ، سایهیتان مستدام
مِن مجنونِـــــها الی مراجع التقلید عظام و اصحاب الرسالة
مفقود 🇵🇸
★چالش نوشتن 30 روز★ روز1 : شخصیت خود را توصیف کنید روز2: چیزهایی که شما را خوشحال می کند. روز3: ی
روز8⋆
قدرت موسیقی؟
خب من مدتیه دیگه خیلی آهنگ گوش نمیدم یعنی دیگه تاثیری روم نداره و احساسی بهم منتقل نمیکنه خیلی یجورایی جذابیتش برام از بین رفته...
ولی قدرتِ موسیقی اگه بخواید بدونید تو چیه، نظر من اینه که موسیقی بهترین چیز برای یادآوریه ... موسیقی خیلی راحت میتونه خاطرات و احساسات خیلی خیلی قدیمی رو زنده کنه و تو ذهن مجسم کنه جوری که انگار همین دیروز بوده (:
دوستان مرگ حقه مرگ مرگ مرگ
دیر و زود داره ولی حتمیه
یاد مرگ که باشی افسرده نیستی اتفاقا یعنی چی که از مرگ نگو مردم افسرده میشن؟
دوستان همه قراره بمیریم
من میمیرم تو میمیری مامان بابای من میمیرن مامان بابای شما و همه و همه آدما قراره بمیرن.