خیلی قشنگگگ بووددد:""" حتما ببینیدش #ستاره_های_دنباله_دار✨ ~ #tweet ~ #Mhi @kdrama_bolabloa

خیلی غمگینم ؛ اونقدر غمگین که دلم میخواد همین‌جا بشینم و بدون توجه به حضور مامانم اینا زار زار گریه کنم .. دلم خیلی تنگ شده ؛ خیلی دلم میخواد برگردم به دو سال پیش ، بهارِ ۱۴۰۱ که سریال "ستاره‌های دنباله‌دار" در حال پخش بود و هر هفته شنبه و یکشنبه‌ها قسمتای جدیدش میومد .. اون موقع وقت امتحانای نوبت دوم بود و من شنبه دوشنبه‌ها امتحان داشتم ؛ بعد از هر امتحان از مدرسه که میرسیدم خونه خوشحال چادر و مقنعه و کتاب و خودکار رو یه طرف پرت می‌کردم و می‌پریدم سر گوشیم و به خودم اجازه می‌دادم به عنوان "خسته‌نباشید"ِ بعد از امتحان یه قسمتش رو بزنم بر بدن و گونگ ته‌سونگ و اوه‌ هان‌بیول کلی حالمو خوب میکردن اون زمان ((((: واقعا می‌خوام گریه کنم ...

چقد با پروفایل اینجا ور رفتم همین قدیمیه از همه قشنگ‌تره بیشتر وایبمه

من اصلا آمادگی اینو ندارم فردا باز به اون مدرسه کوفتی برم وای

فقط من با دیدن این اشکم سرازیر شد؟ وای✔️ #ریپلای1988

Mood :

گریه گریه گریه‌ی فراوان* #ریپلای1988

امروز رو میخواستم بگم امتحان داشتم و باید تا ده میرسوندم خودمو مدرسه، دیشب نزدیک سه بود که خوابیدم ولی چون احتمال میدادم صبح خواب بمونم و نتونم برم ساعت هشت و خورده‌ای بیدار شدم، میخواستم آماده شم که برم مدرسه، توی جام نشسته بودم که مثل همیشه اورثینک یقمو گرفت ؛ بسوزه پدر این بلای خانمان‌سوز ... انقدر مزخرف با خودم بافتم که به خودم اومدم دیدم مامانم وایساده داره منو که در حال حرف زدن با خودمم چپ چپ نگاه میکنه، به خودم اومدم یه نگاه به ساعت انداختم ده و ده دقیقه بود و من هنوز نشسته بودم. بدو بدو پا شدم آماده شدم و بدون صبحونه راه افتادم که برم مدرسه ولی مگه سرم با خودم بود؟ انقد پرت و پلا میزدم که نزدیک بود ماشین بهم بزنه تو راه .. بعد من خنگول جای اینکه از جلوی ماشین برم کنار وایساده بودم خشکم زده بود و داشت اشکم در میومد؛ یکی نیست بگه آخه زن چه وقت گریه کردنه گمشو کنار راه مردمو بستی ... بعدم که رفتم جلوی در مدرسه دوستمو دیدم که داشت سوار موتور میشد که با باباش بره و حقیقتش اونجا تو قلبم احساس خوبی داشتم وقتی دیدمش و براش دست تکون دادم و لبخند زدم. اون رفت ولی من فقط با دیدنش خوشحال شدم؛ بعدم امتحان عربی که هیچی براش نخونده بودم؛ بعدم سوال جوابای مسخره دوستام درباره اون آقایی که خودمم تکلیفم باهاش روشن نیست؛ بعدم دوباره یأس و غم؛ از وقتی هم برگشتم خونه افتادم رو تخت و هیچ‌کاری رسما هیچ‌کاری نکردم ... خیلی هم گشنمه.