من نه فرزند خوبی هستم، نه کارمند به درد بخوری و نه دوست هیجان‌انگیری. احتمالا بعدا همسر و پدر موفقی هم نمیشم. دوست دارم مفید باشم ولی نمیتونم. انگار دست و پام رو با زنجیر بستن، انگار یه جوری مسخ شدم. همیشه بدترین تصمیم‌هارو میگیرم، بدترین حرف‌هارو میزنم و بدترین عملکرد رو دارم. 》پشه خسته《 @farsitweets

ممنون از ناشناس عزیزی که فضه خاتون صدام کرد😭😭😭😭💖⭐️✨✨

حالا که داره تموم میشه حالا که داریم نزدیک خونه میشیم تازه میفهمم چقدر قلبم عوض شده تازه میفهمم چقدر قراره بعدا حسرت بخورم ..

#زیارت_عاشورا 💔 با صدای حاج قاسمِ عزیز (:

شبِ بیست‌ونهمِ محرم ؛ به نیابت از فرمانده جوان حزب‌الله شهید جهاد عماد مغنیه عزیز :) 🤍

کاش الان صحن قدس بودم و یه گوشه بین یکی از هیئتا نشسته بودم سینه میزدم .

موقعیت:

من هر بار مطمئن‌تر شدم که جدا از شکستگی‌ها و شکاف‌هایی که درونم دارم اون فرد در اون مکان بیشتر باعث میشه از زندگی کردن فاصله بگیرم و فقط بخوام یه گوشه بشینم و درباره تموم شدن حیات دنیاییم و رها شدن از این جبر فکر کنم. هر بار فاصله گرفتم و دوباره برگشتم فهمیدم چقدر وقتی ازش دورم به خودم نزدیکم و چقدر کمتر مجبورم رنج و عذاب رو تحمل کنم. هر بار مطمئن شدم که هر چقدر ازش فاصله بگیرم جفتمون بیشتر میتونیم زندگی کنیم و شاد(؟) باشیم ... ولی خب چه میشه کرد که این اتصال ناگسستنیه و مجبورم تا پایان زندگی این چرخه احمقانه رو تحمل کنم. فقط امیدوارم هرچه زودتر فاصله بگیرم و بتونم جدا از این مانع حیاتی زندگی کنم ؛ واقعا امیدوارم (شاید).