-

کیفی نداشت عالم اگر که نجف نبود ؛ لطفی نداشت خِلقَت اگر حیدری نداشت ..

پهن کردم خستگی‌های دلم را بر زمین ؛ با دلم ایستاده‌ام رو به امیرالمؤمنین :)

-

لذتِ وصل نداند مگر آن سوخته‌ای‌ ؛ که پس از دوری بسیار به یاری برسد :))

و تماشایِ تو .. تنها لذتی‌ست که ؛ از چشم‌هایم می‌برم :)

روضه‌ی غربتِ تو حالِ عجیبی دارد ؛ هرکه نامش حسن است ارثِ غریبی دارد ..

بنویسید به رویِ کفنم ؛ من حسینی شده‌ی دستِ امام حسنم ..

-

لطفِ آقای خراسان ز همه بیشتر است ؛ هر زمان از دلِ پر درد صدا برخیزد ..

میگفت .. ما به ازایِ هر چیزی و هرکسی که نداریم ؛ امام رضا داریم :)

دلم برای خستگیِ ‌‌رسیدن به خاکِ عراق تنگ شده ؛ برای راه رفتن روی سنگ‌های کفِ بین‌الحرمین ؛ برای نگاه کردن به گنبد .. برای نشستن در کنجِ دنجِ گوشه‌ی حرم ؛ همان جایی که دل آرام می‌گیرد :))