میفرمان
انسان، جهان و رابطه بین انسان و جهان را با توحید مشاهده میکند، لذا میبیند که همهٔ موجودات جهان مضطر صرفند و تنها موجودی که توان رفع اضطرار از آنها را دارد خداوند است، لذا به هیچ موجودی برای حل مشکل مراجعه نمیکند، حتی اگر برای رفع عطش، آب مینوشد، میداند این آب هم در اصل وجود و هم در رفع عطش، محتاج خداوند و مضطر اوست و وجودش در مظهریت وجود حق بسیار ضعیف است، بر خلاف انسان کامل که مظهریتش در وجود و ایجاد مظهریت کامل است.
قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِی صَدْرِی* وَیسِّرْ لِی أَمْرِی* وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِی* یفْقَهُواْ قَوْلِی*
(موسی) گفت: «پروردگارا! سینه ام را برایم بگشا؛* و کارم را برایم آسان گردان؛* و گره از زبانم بگشای؛* تا سخن مرا به طور عمیق بفهمند.*
شب بخیر❤️
اگر خسته شــدیم باید ببینیم کجایِ
کار اشکال دارد؛
وگرنه کار برایِ خدا که خستگــی ندارد،
لذت بخــش است ..
-شَهید حسـن باقری-
انتظار سایه ای از اشتیاق به همه چیز کشانده است؛
همه ی کار های معمولی پر از راز میشود