مثلا یکی نماز شب می خونه بعد میره مسافرت دیگه مکانی نیست مه بتونه نماز بخونه و کسی نفهمه... خب بیا و فک کن! دشمن اگه یکی از راه ها رو اشغال کنه واسه ی فتحِ جایی که می خوای... تسلیم میشی! یا نه میری دنبالِ یه راه دیگه؟! واسه فتحِ اونجا؟ قطعا میری دنبال یه راه دیگه واسه فتح اونجا! تو هم همینجور باش نمیتونی شب نماز بخونی همه متوجه میشن... ولی میتونی که توی همون جایی که خوابیدی یه ربع قبل اذان بیدار بشی و همون توی رخت خواب با خدا حرف بزنی! مناجات کنی... یه دعایی رو بخونی... اصن میدونی این عشق بازیه با خدا؟ میگی خدایا من نمیتونم نماز بخونم واست، بازم تسلیم نمیشم و میتونم جاش حرف بزنن باهات که... ببین ببین من چققدر دوست دارم :)!

ببین، یه سرباز، یه رزمنده واسه چی میجنگه؟ واسه دفاع از وطنش... قبول داری؟! خب تو هم همینی... داری دفاع میکنی از نورِ قلبی که وصل میشه به خدا تا به دستِ سیاهی دشمن نرسه! حالا تو باید به همه ی اطرافت مثل یه رزمنده نگاه کنی... دوتاشو بالا تو دوتا پیام بالایی مثال زدم...

حواستون باشه شما تو سپاهتون یه فرمانده کل دارین که اونم امیده

اگه شطرنج بازی کرده باشین... گاهی اوقات مجبوری پادشاه و حرکت بدین! توی جنگ با شیطان هم همینه گاهی اوقات باید فرمانده رو حرکت بدین تا بتونین پیروز بشین فقط حواستون باشه تنها امید خالی نداشته باشین و بگین من امید دارم و خدا بزرگه و هیچ تلاشی هم نکنی! اینجوری یهو کیش و مات میشی😉

نگاه از نمازت شروع کن :)!

نگاه اینجا امام صادق گفتن که اگه واسه خدا وقت بگذاری خدا به قولی همه کاری واست میکنه!

تو نماز و عبادتت دوتا کار باید انجام بدی! فراغت قلب فراغت وقت

-

فراغت قلب هم که میشه همون حواس و دلی که میدی به خدا!

:) 🦋