مخصوصا ًاگر دختر باشی و به هر دری بزنی برای داشتنش... طبق میل اش بپوشی،بخندی،بیایی،بروی... لاک بزنی ، رُژ بزنی ،موهای بافته شده ات را نشانش بدهی و منتظر بمانی تا قربان صدقه ات برود و حظ ببری از حرف هایش... "شب بخیر عزیزم"هایش تنها دوای بی خوابی ات باشد... قهر که می کند غرورت را بگذاری پشت پنجره باد ببرد و برایش بنویسی: سرد نباش می لرزه تنم...

اما اگر‌پسر باشی همه چیز تلنبار می شود در خودت ، تا سالها بعد دخترت که نشست روی پاهایت و موهای بافته شده اش را نشانت داد یکباره فرو بریزی و چشم بگذاری لای موهایش تا نبیند آب شوری که می غلتد روی سرزمین گونه ات... و غم آلود بگویی ؛ اولین دوست داشتن را هیچ کس...

چی میشه که یهو انقد تغییر میکنیم ؟ (؛

آمدم خیرِ سرم درس بخوانم دو سه خط ، قهوه‌ی چشمِ تو پاشید به دفتر نگذاشت !

تو قرار دل بیقرار منی .

زندگی درد است و لذت عشق نوعی داروی بیهوشی... :)

مهربون من ^^

من كہ هرشب با خيالت گرمِ صحبت مى‌شوم هر كجا هستى بخواب آرامِ جانم شب بخیر

دارم مرده میشم .

"وقتی هر کاری میکنی بهش بفهمونی که چقدر برات مهمه و نمیفهمه، دیگه بحث نفهمیدن نیست، بحثِ نخواستنه!" پس احتیاجی نیست بیخود برای کسی که نمیخواد بفهمه توضیح بدی براش چیکار کردی گذر زمان بهش میفهمونه..

دیدی‌وقتی‌خیلی‌گریه‌میکنی،‌دیگه‌گریه‌ات نمیگیره؟ دلیل‌علمی‌داره‌: - چون‌بعد‌از‌کلی‌گریه‌کردن دیگه‌بدنت‌بی‌حس‌میشه'! اینقدر‌بی‌حس‌میشه‌که‌دیگه‌گریه‌کردن‌ بی‌معنی‌میشه‌و‌تنها‌کاری‌که‌بدن‌بعدش‌ انجام‌میده فکر‌کردنه .. بدنت‌خیلی‌دوستت‌داره. بی‌حست‌میکنه که‌آرام‌بشی و‌به‌جای‌گریه‌کردن‌فکر‌کنی .

یه نوع خیال‌پردازی هست که درباره‌ی چیزیه که میدونی قرار نیست هرگز اتفاق بیفته. به خودت میای میبینی تو رویاهات غرق شدی و لبخندی رو لبته که غم‌انگیزترین لبخند دنیاست.