ابر بارنده به دریا می گفت : + گر نبارم تو کجا دریایی ؟ در دلش خنده کنان دریا گفت : - ابر بارنده تو هم از مایی !

غزل و مثنوی و آیه و قرآنِ منی بوسه‌ی مستِ منی ، شاکِلِه‌ی جانِ منی

#فانوسِ‌راه نهایت زندگی یعنی به کمال رسیدن! لازمه‌ی به کمال رسیدن، از سر گذراندن اتفاقات دردناک است و ناگوار ؛ و لازمه‌ی از سر گذراندن این قبیل اتفاقات صبر است و پا پس نکشیدن! صبر است و پا پس نکشیدن...؛) "پیرمرد و دریا" «ارنست‌همینگوی»

و حرفایی که بجای درآمدن از دهان، از چشم جاری شد.

امام رضا ی کاری کن برای اون که چند وقته، حرم نرفته.. ؛)

قطار می‌رود، تو می‌روی، تمام ایستگاه می‌رود... و من چقدر ساده ام، که سالهای سال پشت این ایستگاه خالی، در میان سوز پاییز،منتظر ایستاده ام...

« أشعُر بأنَّ لي قلبين حين نضحكُ معًا » با هم که می‌خندیم انگار دو قلب دارم🫀 -عربیات

- تو مرو ؛ گر بروی جان مرا با خود بر.

به قول محمود درویش که میگه: 'من هیچ کس را رها نمیکنم اما دست کسی که دلش با رفتن است را نمیگیرم.'

مهم من بودم، که نبودم.

تا تو به دادِ من رسی ، من به خدا رسیده‌ام : )'