🌹☀️🍃 ﷽ 🍃☀️🌹 💠 آداب ورود به ماه محرم 1⃣ 🎤 #استاد_بندانی_نیشابوری @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

🌹☀️🍃 ﷽ 🍃☀️🌹 🚩 صلی الله علیک یا #اباعبدالله 🎭 تفسیر واژه ی تَنَقَّبت در #زیارت_عاشورا 👈  لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسْرَجَتْ وَ اَلْجَمَتْ وَ تَنَقَّبَتْ لِقِتالِكَ 🎤 #عباس_موزون @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

🌹☀️🍃 ﷽ 🍃☀️🌹 💠 آداب ورود به ماه محرم 2⃣ 💠 #توصیه های استاد شوشتری برای ماه محرم 1⃣ از روز اول محرم تا اربعین هر روز خواندن #زیارت_عاشورا همراه با نماز زیارت و دعای علقمه فقط روز عاشورا و اربعین با صد لعن و صدسلام خوانده شود 2⃣ خواندن حداقل یک کتاب خوب درباره امام حسین علیه السلام 3⃣ برپایی روضه های خانگی 4⃣ حتماً با وضو وارد مجالس شوید 5⃣ سعی کنید قبل از شروع مجالس وارد جلسه شوید 6⃣ حتی المقدورجلسات را با نمازهای جماعت و استغفار شروع کنید 7⃣ زنانی که فرزندان شیر خوار دارند در هنگام روضه واشک ریختن ، به فرزندان خود شیر دهند 8⃣ از خوردن و آشامیدن و کارهای لغو در هنگام ذکر مصیبت ، شدیداً خودداری شود @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

🚩 همایش‌بزرگ‌شیرخوارگان‌‌حسینی ویژه‌خواهران مسجد‌جامع‌صوفیان جمعه ۲۹خرداد ماه‌‌سال۱۴۰۵ 🕙 رأس ساعت ۹صبح 🏛️ ستاد برگزاری مراسمات مذهبی‌شهر ‌صوفیان

🔴 با ظهور امام زمان علیه‌السلام، همهٔ چشم‌ها او را خواهند دید... 🌕 مفضل گفت: آقا! مهدی عجل‌الله فرجه، در کدام سرزمین ظهور می‌کند؟ حضرت فرمودند: «قبل از ظهورش هیچ کس او را نمی‌بیند و بعد از آن، هر چشمی او را می‌بیند. هر کس جز این به شما بگوید، او را دروغگو بدانید.» چه سخت است بر من اینکه مردم را ببینم و تو را نبینم... و هیچ از تو صدایی حتی آهسته هم به گوش من نرسد... 📗بحار الأنوار، ج ۵۳، ص ۱ 📗إثبات الهداة، ج ۵، ص ۲۱۶ 📗مختصر البصائر، ج ۱، ص ۴۳۳ 📗الهداية الکبرى، ج ۱، ص ۳۹۲ 📗فرازی از دعای ندبه @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

🔴 بلاها و فتنه‌های آخرالزمان سخته… سخنران استاد رائفی پور @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

🔴 ظلم در آخرالزمان و ظهور امام زمان (عج) سخنران استاد عالی @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

وقایع روز اول محرم الحرام سال ۶۱ هجری بر پایه منابع کهن مقتل‌نگاری مانند کتاب اللهوف على قتلى الطفوف (معروف به لهوف) و گزارش‌های منسوب به ابومخنف در مقتل او که بخش‌های مهمی از آن در تاریخ طبری نقل شده است، درباره روز اول محرم سال ۶۱ هجری قمری چند گزارش تاریخی وجود دارد. باید توجه داشت که برخلاف روز دوم محرم (ورود به کربلا)، درباره روز اول محرم اتفاقات کمتری با قطعیت ثبت شده است. ۱. توقف کاروان امام حسین(ع) در قصر بنی‌مقاتل در بسیاری از گزارش‌های تاریخی، از جمله آنچه در منابع متأخر بر اساس مقتل ابومخنف نقل شده، آمده است که کاروان امام حسین(ع) در مسیر کربلا به منزلگاهی به نام «قصر بنی‌مقاتل» رسید. ۲.دیدار با عبیدالله بن حرّ جعفی در قصر بنی‌مقاتل، امام حسین(ع) شخصاً یا توسط فرستاده‌ای، «عبیدالله بن حر جعفی» را به یاری دعوت کرد. او ضمن اعتراف به حقانیت امام، از همراهی در قیام خودداری کرد. در برخی نقل‌ها، اسب مشهور خود را برای امام پیشنهاد داد، اما امام نپذیرفت و فرمود کسی که از یاری ما دریغ کند، ما به او نیازی نداریم. این واقعه از مشهورترین حوادث منقول برای اول محرم است. ۳. دیدار با عمرو بن قیس مشرقی در همان منزلگاه، امام حسین(ع) با «عمرو بن قیس مشرقی» نیز ملاقات کرد و او را به همراهی فراخواند. وی نیز به بهانه‌های مختلف از پیوستن به سپاه امام خودداری کرد. ۴. رؤیای امام و تلاوت آیه استرجاع در گزارشی که در لهوف و برخی منابع مقتل آمده است، امام حسین(ع) هنگام حرکت از قصر بنی‌مقاتل اندکی به خواب رفتند. پس از بیدار شدن چند بار فرمودند: «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ» سپس خبر از نزدیک شدن شهادت و لقای الهی دادند. این واقعه از نشانه‌های آگاهی امام از سرانجام مسیر کربلا دانسته شده است. ۵. نزدیک شدن کاروان به سرزمین کربلا بر اساس نقل لهوف و دیگر مقاتل، اول محرم آخرین منزل‌های پیش از ورود به کربلا بود و کاروان حسینی پس از ترک قصر بنی‌مقاتل، به سمت سرزمین کربلا حرکت کرد تا در روز دوم محرم به آنجا برسد. نکته درباره اختلاف نقل‌ها برخی منابع تقویمی معاصر، ملاقات امام با سپاه حر و سیراب کردن آنان را به اول محرم نسبت داده‌اند؛ اما در گزارش‌های کهن‌تر مانند مقتل ابومخنف و لهوف، این واقعه پیش از ورود به کربلا و در مسیر حرکت از عراق به سمت نینوا ذکر شده و تعیین روز دقیق آن محل اختلاف است. #محرم_الحرام_۱۴۴۸ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

وقایع روز دوم محرم الحرام سال ۶۱ هجری بر پایه گزارش‌های کهن، به‌ویژه «مقتل ابومخنف»(از طریق نقل‌های تاریخ طبری)، «لهوف سید بن طاووس»، و نیز ارشاد شیخ مفید، (روز دوم محرم سال ۶۱ هجری قمری( مهم‌ترین روز آغاز واقعه کربلا به شمار می‌آید؛ زیرا در این روز کاروان امام حسین(ع) وارد سرزمین کربلا شد و در آنجا فرود آمد. ۱. ورود امام حسین(ع) به سرزمین کربلا ابومخنف نقل می‌کند که پس از همراه شدن سپاه حرّ بن یزید ریاحی با کاروان امام، آنان مسیر را ادامه دادند تا به منطقه‌ای رسیدند که نام آن «کربلا» بود. هنگامی که از نام آن سرزمین آگاه شدند، امام فرمودند: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَرْبِ وَالْبَلَاءِ» سپس فرمودند: «هَاهُنَا مَحَطُّ رِحَالِنَا، وَهَاهُنَا مَسْفَكُ دِمَائِنَا، وَهَاهُنَا مَحَلُّ قُبُورِنَا.» «اینجا محل فرود آمدن ماست، اینجا خون‌های ما ریخته خواهد شد و اینجا جایگاه قبرهای ماست.» این روایت در لهوف سید بن طاووس و ارشاد شیخ مفید نیز آمده است. ۲. دستور حرّ برای توقف کاروان طبق گزارش ابومخنف در تاریخ طبری، حرّ بن یزید مأمور بود که امام را در منطقه‌ای بی‌آب و بی‌پناه متوقف کند و اجازه بازگشت یا حرکت به سمت کوفه را ندهد. هنگامی که به کربلا رسیدند، حرّ گفت: «اینجا فرود آیید، زیرا فرات به شما نزدیک است و از اینجا نمی‌توانید دور شوید.» امام حسین(ع) نیز دستور دادند کاروان و خیمه‌ها در همان محل مستقر شوند. ۳. پرسش امام درباره نام سرزمین در لهوف آمده است که امام از نام آن منطقه پرسیدند. پاسخ داده شد: * غاضریه * نینوا * شاطئ فرات سپس گفته شد نام دیگر این سرزمین «کربلا» است. امام با شنیدن نام کربلا فرمودند: «اللهم إني أعوذ بك من الكرب والبلاء.» و فرمودند: «این همان زمینی است که جدم رسول خدا(ص) خبر آن را به من داده بود.» ۴. یادآوری پیشگویی پیامبر(ص) در برخی نقل‌های لهوف و ارشاد شیخ مفید آمده است که امام فرمودند: «جبرئیل به پیامبر خدا خبر داده بود که فرزندش حسین در سرزمینی به نام کربلا به شهادت خواهد رسید.» به همین دلیل امام محل شهادت و دفن خود و یارانشان را از پیش می‌شناختند. ۵. برپا شدن خیمه‌ها امام حسین(ع) در دوم محرم دستور دادند: * بارها را فرود آورند. * خیمه‌ها برپا شود. * اهل بیت و اصحاب در آنجا مستقر شوند. این آغاز اقامت هشت روزه اهل‌بیت در کربلا بود که تا روز عاشورا ادامه یافت. ۶. تعداد همراهان امام ابومخنف نقل می‌کند که هنگام ورود به کربلا، همراهان امام شامل خاندان بنی‌هاشم و اصحاب بودند. درباره تعداد آنان اختلاف وجود دارد، اما مشهور آن است که حدود هفتاد تا هشتاد نفر رزمنده و همراه، در کنار زنان و کودکان، در کاروان حضور داشتند. تعداد دقیق در منابع مختلف متفاوت ذکر شده است. سید بن طاووس می‌نویسد: «فلما وصل إلى كربلاء قال: ما اسم هذه الأرض؟ فقيل: كربلاء. فقال: اللهم إني أعوذ بك من الكرب والبلاء، هاهنا مناخ ركابنا، ومحط رحالنا، ومقتل رجالنا، ومسفك دمائنا.» ترجمه: «وقتی به کربلا رسیدند و نام آن سرزمین را شنیدند، فرمودند: خدایا از اندوه و بلا به تو پناه می‌برم. اینجا محل فرود آمدن ما، جایگاه بارهایمان، قتلگاه مردان ما و محل ریخته شدن خون‌های ماست.» #محرم_الحرام_۱۴۴۸ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

وقایع روز سوم محرم الحرام سال ۶۱ هجری بر اساس گزارش‌های مقاتل و منابع کهنِ عاشورا، روز سوم محرم سال ۶۱ هجری را باید از روزهای آغاز شکل‌گیری آرایش نظامی در کربلا دانست؛ روزی که از مرحله «ورود و توقف» به مرحله «محاصره و سازمان‌دهی رویارویی» نزدیک شد. در منابع اختلاف جزئی در ترتیب برخی رخدادها دیده می‌شود، اما چند واقعه بیشتر مورد اتفاق است. ۱. ورود عمر بن سعد به کربلا با سپاه کوفه مهم‌ترین رخداد روز سوم، ورود عمر بن سعد بن ابی‌وقاص به کربلاست. در گزارش‌های منسوب به مقتل ابومخنف (که عمدتاً از طریق تاریخ طبری نقل شده)، آمده است که عبیدالله بن زیاد، عمر بن سعد را با حدود چهار هزار نفر به سوی کربلا فرستاد. مأموریت اولیه او این بود که مسئله را بدون جنگ پایان دهد، اما در عمل فرماندهی سپاه مقابل امام را برعهده گرفت. در «الإرشاد»، شیخ مفید نیز اصلِ رسیدن عمر بن سعد و استقرار او در برابر کاروان امام را نقل می‌کند و این روز را آغاز تمرکز قوای کوفه می‌داند. ۲. آغاز گفت‌وگوهای اولیه میان امام حسین(ع) و عمر بن سعد در نقل‌های تاریخی، پس از استقرار سپاه، ارتباط و گفت‌وگوی اولیه میان امام حسین بن علی و عمر بن سعد آغاز شد. در برخی نقل‌ها آمده است که عمر بن سعد از علت حرکت امام پرسید و پاسخ شنید که اهل کوفه نامه نوشتند و دعوت کردند؛ اگر اکنون پشیمان شده‌اند، امام بازخواهد گشت. این مضمون در گزارش‌های تاریخیِ برگرفته از ابومخنف و سپس در منابع متأخر بازتاب یافته است. ۳. خرید بخشی از زمین کربلا توسط امام(ع) یکی از مشهورترین گزارش‌هایی که در منابع متأخر از جمله «لهوف» و کتاب‌های مقتل آمده، این است که امام حسین(ع) بخشی از زمین محل شهادت و دفن آینده خود را از اهالی نینوا و غاضریه خریداری کردند. در برخی نقل‌ها آمده که حضرت شرط کردند مردم آن منطقه زائران را راهنمایی و پذیرایی کنند. درباره جزئیات این معامله، میان مورخان اختلاف وجود دارد و همه منابع کهن با یک سطح از جزئیات آن را نقل نکرده‌اند؛ اما اصل این گزارش در سنت مقتل‌نویسی شهرت یافته است. ۴. تغییر فضای کربلا از توقف کاروان به وضعیت محاصره تا پیش از رسیدن سپاه عمر بن سعد، کاروان امام در کربلا مستقر شده بود؛ اما از روز سوم به بعد، شرایط به سمت محدود شدن رفت‌وآمد، افزایش نیروهای کوفه و آماده‌سازی برای تقابل نظامی حرکت کرد؛ روندی که در روزهای بعد با پیوستن دسته‌های جدید و نهایتاً بستن آب کامل‌تر شد. #محرم_الحرام_۱۴۴۸ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

وقایع روز چهارم محرم الحرام سال ۶۱ هجری در گزارش‌های تاریخیِ مربوط به کربلا، «روز چهارم محرم سال ۶۱ هجری»بیشتر روزِ «گسترش بسیج نظامی در کوفه و آغاز تقویت تدریجی محاصره امام حسین(ع)» شناخته می‌شود. برخلاف روز دوم (ورود به کربلا) و روز سوم (ورود عمر بن سعد)، در روز چهارم حادثه‌ای با جزئیات زیاد در خودِ اردوگاه امام نقل نشده، اما چند اتفاق مهم در منابع آمده است. ۱. سخنرانی عبیدالله بن زیاد در مسجد کوفه و فراخوان عمومی برای جنگ در نقل‌های تاریخی آمده است که عبیدالله بن زیاد مردم کوفه را در مسجد گرد آورد و با خطابه، آنان را به حضور در سپاه و مقابله با امام حسین(ع) ترغیب کرد. هدف او این بود که تردیدها را از بین ببرد و نیروهای بیشتری به کربلا اعزام شوند. این واقعه از نظر تاریخی مهم است، چون نشان می‌دهد حکومت کوفه از همان روزهای نخست، در حال تبدیل رویارویی محدود به یک آرایش گسترده نظامی بود. ۲. آغاز موج اعزام نیروهای تازه به کربلا بر پایه گزارش‌های منقول در مقتل‌ها و آثار تاریخی، بعد از استقرار عمر بن سعد در روز سوم، از روز چهارم به بعد گروه‌های تازه‌ای از کوفه به سمت کربلا فرستاده شدند و تعداد سپاه کوفه مرحله‌به‌مرحله افزایش یافت. در برخی نقل‌ها نام فرماندهانی ذکر شده که بعدها در روزهای بعد به سپاه اضافه شدند؛ هرچند درباره اینکه دقیقاً کدام گروه در خودِ روز چهارم رسیده‌اند، میان گزارش‌ها اختلاف وجود دارد. ۳. تثبیت وضعیت محاصره و کاهش امکان بازگشت به راه‌حل سیاسی اگر روز سوم را روز ورود فرمانده اصلی سپاه بدانیم، روز چهارم را می‌توان روزِ «تثبیت صف‌بندی» دانست؛ یعنی شرایط از مذاکره و انتظار به سمت محاصره و تجمع نیرو حرکت کرد. هنوز آب به طور کامل بسته نشده بود (این اتفاق در روزهای بعد رخ داد)، اما نشانه‌های محدود شدن اوضاع آشکار شده بود. #محرم_الحرام_۱۴۴۸ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

وقایع روز پنجم محرم الحرام سال ۶۱ هجری بر اساس گزارش‌های مقاتل و منابع تاریخیِ واقعهٔ کربلا، «روز پنجم محرم سال ۶۱ هجری قمری» از روزهای مهمِ تشدید محاصره و افزایش نیروهای سپاه کوفه است. در این روز هنوز نبرد آغاز نشده بود، اما توازن قوا به‌صورت محسوسی به سود سپاه عمر بن سعد تغییر می‌کرد. ۱. اعزام نیروهای تازه از کوفه و افزایش سپاه عمر بن سعد در گزارش‌های تاریخی، از جمله نقل‌های مبتنی بر مقتل ابومخنف (از طریق تاریخ طبری)، آمده است که عبیدالله بن زیاد به اعزام دسته‌های جدید ادامه داد و شمار سپاه عمر بن سعد افزایش یافت. در برخی نقل‌ها آمده که در روز پنجم، «شَبَث بن رِبعی» با گروهی از نیروهای کوفه به کربلا رسید. شبث از چهره‌های شناخته‌شدهٔ کوفه بود که پیش‌تر در دعوت از امام نقش داشت، اما بعداً در سپاه مقابل قرار گرفت. درباره تعداد دقیق نیروها و زمان دقیق رسیدن برخی فرماندهان، میان منابع اختلاف وجود دارد. (شیخ مفید، (الإرشاد)؛ طبری، به نقل از ابومخنف) ۲. استمرار سیاست فشار و محدودسازی بر اردوگاه امام(ع) در روز پنجم هنوز گزارش قطعیِ بستن کامل آب نقل نشده، اما فضای میدانی به سمت «کنترل شدیدتر اطراف اردوگاه امام حسین(ع)» حرکت می‌کرد. در منابع دیده می‌شود که با ورود نیروهای تازه، امکان خروج یا تغییر مسیر برای کاروان امام عملاً کمتر شد و حلقهٔ محاصره شکل منسجم‌تری پیدا کرد. (سید بن طاووس، (اللهوف علی قتلی الطفوف)) ۳. آشکار شدن تصمیم نهایی حکومت کوفه اگر در روز‌های نخست هنوز ظاهرِ مذاکره حفظ شده بود، از روز پنجم نشانه‌ها بیشتر به سمت تصمیم قطعی برای مقابله نظامی رفت. در نقل‌های تاریخی آمده که عبیدالله بن زیاد به عمر بن سعد دستور داده بود کار را به تأخیر نیندازد و شرایط را تحت کنترل نگه دارد؛ به همین دلیل روند اعزام نیرو متوقف نشد. (طبری، (تاریخ الأمم و الملوک)، روایت ابومخنف) ۴. افزایش فاصلهٔ روانی میان دو اردوگاه در برخی گزارش‌های مقتل، روزهای پنجم و ششم را دوره‌ای توصیف می‌کنند که در آن تفاوت آشکار میان دو جبهه بیشتر دیده می‌شد: * در اردوگاه امام، فضای دعا، گفت‌وگو و آمادگی معنوی؛ * در سپاه کوفه، سازمان‌دهی نظامی و انتظار برای فرمان نهایی. البته این توصیف بیشتر در منابع متأخر برجسته شده و در گزارش‌های کهن با جزئیات کمتری آمده است. #محرم_الحرام_۱۴۴۸ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3