وقایع روز نهم محرم الحرام سال ۶۱ هجری بر اساس گزارش‌های مقاتل معتبر و منابعی مانند *الإرشاد* شیخ مفید، *تاریخ طبری* (به نقل از ابومخنف)، *اللهوف* سید بن طاووس و *مقتل الحسین*، (روز نهم محرم سال ۶۱ هجری قمری (تاسوعا)) روزِ (پایان مرحلهٔ انتظار و آغاز تصمیم قطعی برای جنگ) است؛ روزی که آخرین فرصت‌ها از میان رفت و شبِ پیش از عاشورا رقم خورد. ۱. ورود شمر بن ذی‌الجوشن با فرمان نهایی عبیدالله بن زیاد مهم‌ترین واقعهٔ روز نهم، رسیدن «شمر بن ذی‌الجوشن» به کربلا بود. در گزارش‌های طبری به نقل از ابومخنف آمده است که عبیدالله بن زیاد از تأخیر عمر بن سعد ناراضی شد و نامه‌ای فرستاد که یا از امام حسین(ع) بیعت بگیرد یا جنگ را آغاز کند. همچنین به شمر اختیار داده شد که اگر عمر بن سعد فرمان را اجرا نکرد، فرماندهی را به دست بگیرد. (طبری، روایت ابومخنف؛ الإرشاد) ۲. امان‌نامه برای فرزندان ام‌البنین و پاسخ حضرت عباس(ع) شمر به دلیل پیوند قبیله‌ای، برای فرزندان «ام‌البنین»امان‌نامه آورد. او حضرت «عباس بن علی» و برادرانش را فراخواند و پیشنهاد داد از سپاه امام جدا شوند و در امان باشند. در نقل‌های مشهور مقتل آمده است که حضرت عباس(ع) این پیشنهاد را رد کرد و مضمون پاسخ چنین بود که: > امان خدا از امان تو بهتر است. این رخداد از شناخته‌شده‌ترین وقایع تاسوعاست. (اللهوف؛ الإرشاد) ۳. حرکت سپاه برای آغاز جنگ در عصر روز نهم، عمر بن سعد فرمان آماده‌باش و حرکت صادر کرد. در منابع آمده است که صف‌آرایی سپاه آغاز شد و نشانه‌های شروع نبرد آشکار شد. وقتی این حرکت دیده شد، امام حسین(ع) از حضرت عباس(ع) خواست علت را جویا شود. پاسخ این بود که دستور نهایی برای جنگ صادر شده است. (طبری؛ الإرشاد) ۴. درخواست امام برای یک شب مهلت پس از آگاهی از تصمیم دشمن، امام حسین(ع) پیامی فرستاد و درخواست کرد جنگ تا روز بعد به تأخیر بیفتد. در منابع آمده است که حضرت فرمود: امشب را به ما مهلت دهید؛ زیرا من نماز، دعا، استغفار و تلاوت قرآن را دوست دارم. عمر بن سعد پس از گفت‌وگو با فرماندهان، این درخواست را پذیرفت و نبرد به صبح عاشورا موکول شد. (اللهوف؛ الإرشاد) ۵. گردهمایی یاران و سخنان امام در شب عاشورا پس از بازگشت سپاه، امام حسین(ع) خاندان و یاران خود را جمع کرد. در گزارش‌های تاریخی آمده است که حضرت ضمن ستایش یاران، فرمود دشمن با شخص او کار دارد و هر کس بخواهد می‌تواند از تاریکی شب استفاده کند و برود. اما یاران یکی پس از دیگری اعلام وفاداری کردند. از مشهورترین این سخنان، پاسخ‌های: * مسلم بن عوسجه * زهیر بن قین * حبیب بن مظاهر است که بر ماندن تا آخرین لحظه تأکید کردند. (طبری؛ اللهوف) ۶. شب تاسوعا؛ شب عبادت و آمادگی در نقل‌های تاریخی آمده است که شب نهم به شب عبادت، دعا و آمادگی تبدیل شد. یاران به نماز، تلاوت قرآن و راز و نیاز پرداختند و در عین آگاهی از آینده، آرامش و یقین خود را حفظ کردند. این شب در سنت عاشورایی به عنوان «شب وفاداری و آخرین شب اصحاب امام» شناخته می‌شود. #محرم_الحرام_۱۴۴۸ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

وقایع روز دهم محرم الحرام سال ۶۱ هجری بر اساس گزارش‌های اصلی و کهن واقعه عاشورا، به‌ویژه «مقتل ابومخنف» (روایت‌شده در تاریخ طبری)، لهوف سید بن طاووس، و الارشاد، دهم محرم سال ۶۱ هجری قمری (روز عاشورا) روز شهادت امام حسین(ع) و یاران ایشان در کربلا است. مهم‌ترین وقایع این روز به ترتیب زمانی چنین بوده است: ۱. نماز صبح و آرایش سپاه امام حسین(ع) و یارانشان نماز صبح را اقامه کردند. سپس امام صفوف اندک یاران خود را منظم نمودند. در منابع آمده است که شمار رزمندگان امام حدود ۷۰ تا ۷۲ نفر بود، در حالی که سپاه کوفه چندین هزار نفر را شامل می‌شد. امام فرماندهی جناح راست را به زهیر بن قین و جناح چپ را به حبیب بن مظاهر سپردند و پرچم را به برادرشان حضرت عباس(ع) دادند. ۲. آخرین موعظه امام به سپاه کوفه پیش از آغاز جنگ، امام حسین(ع) چند بار با سپاه عمر بن سعد سخن گفتند و آنان را به یاد نامه‌هایی که برای دعوت ایشان به کوفه نوشته بودند انداختند. در گزارش ابومخنف آمده است که امام فرمودند: > «اگر مرا نمی‌خواهید، بگذارید به جایی که از آن آمده‌ام بازگردم.» اما فرماندهان سپاه کوفه نپذیرفتند و بر بیعت با یزید یا جنگ اصرار کردند. ۳. آغاز رسمی نبرد در منابع آمده است که عمر بن سعد نخستین تیر را به سوی سپاه امام پرتاب کرد و گفت: > «گواه باشید که من نخستین کسی بودم که تیر انداخت.» پس از آن باران تیر به سوی خیمه‌های امام آغاز شد و جنگ رسماً شروع گردید. ۴. شهادت یاران امام در مرحله نخست نبرد، اصحاب امام به میدان رفتند. از مشهورترین شهدای این بخش: * حبیب بن مظاهر * مسلم بن عوسجه * زهیر بن قین * نافع بن هلال * بریر بن خضیر پس از شهادت اصحاب، نوبت به بنی‌هاشم رسید. ۵. شهادت جوانان بنی‌هاشم از مهم‌ترین وقایع این مرحله: * شهادت علی اکبر بن حسین * شهادت فرزندان امام حسن(ع) * شهادت فرزندان عقیل * شهادت قاسم بن حسن(ع) در لهوف آمده است که علی اکبر نخستین شهید بنی‌هاشم بود که به میدان رفت. ۶. شهادت حضرت عباس(ع) یکی از مهم‌ترین رخدادهای عاشورا شهادت عباس بن علی است. طبق گزارش لهوف و ارشاد، حضرت عباس برای آوردن آب به سوی فرات رفتند، موفق به رسیدن به آب شدند اما در راه بازگشت به خیمه‌ها محاصره شدند و پس از قطع دستانشان به شهادت رسیدند. پس از شهادت عباس(ع)، امام فرمودند: > «الآن انکسر ظهری» > «اکنون پشتم شکست.» ۷. شهادت علی اصغر(عبدالله رضیع) در نقل مشهور لهوف آمده است که امام حسین(ع) کودک شیرخوار خود را برای درخواست آب به میدان آوردند. در این هنگام، حرمله بن کاهل تیری سه‌شعبه پرتاب کرد که به گلوی کودک اصابت نمود و او به شهادت رسید. ۸. نماز ظهر عاشورا در میانه نبرد، هنگام فرا رسیدن وقت نماز ظهر، امام حسین(ع) نماز را به صورت نماز خوف اقامه کردند. در جریان محافظت از امام هنگام نماز، برخی یاران از جمله: * سعید بن عبدالله حنفی* به شهادت رسیدند. ۹. تنهایی امام حسین(ع) پس از شهادت همه یاران و خاندان، امام حسین(ع) تنها ماندند. ابومخنف نقل می‌کند که امام چندین بار دشمن را نصیحت کردند، اما سپاه کوفه بر جنگ اصرار ورزید. ۱۰. شهادت امام حسین(ع) امام حسین(ع) پس از نبردی سخت و تحمل زخم‌های فراوان بر زمین افتادند. در منابع اختلاف‌هایی درباره فرد یا افراد مباشر در قتل وجود دارد، اما مشهور آن است که: * سنان بن انس ضربه نهایی را وارد کرد. * شمر بن ذی‌الجوشن در ماجرای جدا کردن سر نقش داشت. شهادت امام در بعدازظهر روز عاشورا رخ داد. ۱۱. غارت خیمه‌ها پس از شهادت امام: * خیمه‌ها غارت شد. * اموال اهل‌بیت به تاراج رفت. * خیمه‌ها را آتش زدند. زنان و کودکان با وضعیت دشواری روبه‌رو شدند. ۱۲. اسارت اهل‌بیت(ع) در پایان روز عاشورا: * علی بن الحسین زین العابدین که بیمار بودند زنده ماندند. * زنان و کودکان اهل‌بیت به اسارت درآمدند. این اسارت مقدمه حوادث کوفه و شام شد. #محرم_الحرام_۱۴۴۸ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

🌸مراسم هفتگی دعای ندبه 🌸 ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ جمعه ها ساعت۷ صبح امامزاده ابراهیم خلیل صوفیان 🔴شرکت برای عموم آقایان و بانوان 🔵همراه با صرف صبحانه زمینه سازان ظهور امام زمان عج صوفیان https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

🔴 هر چه ظهور نزدیک‌تر، فتنه‌ها شدیدتر 🌕 امام باقر علیه السلام فرمودند: قلب‌های (بعضی) مردان از این حدیث شما مشمئز می‌شود پس (اندكى از) آن را برایشان بگوئید! هرکس بِدان اقرار نمود بیشتر برایش بگوئید و هركس انكار كرد رهايش كنيد! به ناچار فتنه‌اى پيش آيد كه در آن هر محرم راز و یار خاصّی سقوط می‌کند چندان كه فرد موشكاف نيز در آن سقوط می‌کند؛ تا آنجا كه كسى باقی نماند جُز ما و شيعيان ما. ✅ مقصود از «این حدیث شما» موضوع ولایت، شئونات الهی و فضائل اهل بیت و چیزهای دیگری است که قلوب اکثر مردم در آن دوران پذیرای آنها نبود. منظور از «فتنه» به قرینهٔ روایتی دیگر، غيبت و طولانی شدن آن است، و مراد از «سقوط می‌کند» یعنی پایش می‌لغزد و گمراه می‌شود و از دین خارج می‌گردد. إنّ حَدِيثَكمْ هَذَا لَتشْمئِزّ مِنْهُ قُلوبُ اَلرّجالِ فَانْبِذُوهُ إلَيْهِمْ نَبْذاً فَمنْ أقَرّ بِهِ فَزِيدوهُ وَ مَنْ أنكرَ فَذَروهُ إنّهُ لاَبدّ مِنْ أنْ تَكونَ فِتنَةٌ يَسقطُ فِيهَا كُلّ بِطَانةٍ وَ وَلِيجةٍ حَتّى يَسقُطَ فِيها مَنْ يَشقّ اَلشعْرَةَ بِشعْرَتَينِ حَتّى لاَ يَبقَى إلاّ نَحنُ وَ شِيعَتنَا 📗الغيبة(للنعمانی)،ص۲۰۲،ب۱۲،ح۳ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

❤️ حضرت زینب علیهاسلام بسم الله الرحمن الرحیم نقل كرده‌ اند كه:روزى حضرت اميرالمومنين علیه السلام ميهمانى را به همراه خود به منزل آورد به حضرت زهرا عليها السلام فرمودند:در خانه براى مهمان چه دارى؟ عرض كرد يا على فقط يك گرده نان در خانه است كه آن را براى دخترم زينب گذارده ‌ام. حضرت زينب در بستر بود ولى هنوز بيدار بود، تا اين سخن را از مادرش شنيد با اينكه چهار ساله است! گفت: مادر جان نان را براى مهمان ببريد، جود و سخاى زينب از همان خرد سالگى معلوم است تا چه رسد به روز عاشورا و فدا کردن فرزندانش. حضرت زينب دو فرزند بنام عون و محمد با يك مقدماتى رفتند ميدان و كشته شدند، حضرت امام حسين (عليه السلام) كشته آنها را رو به خيمه آورد. حضرت زينب از خيمه خود بيرون نيامد ولى برعكس هنگامى كه كشته على اكبر ميوه دل امام حسين (عليه السلام) را آوردند از خيمه بيرون آمد روى كشته على اكبر (عليه السلام) چه ناله‌ ها و چه گريه‌ هايى مى ‌كرد، مثل اينكه فرزند خودش است دو نور ديده‌ اش را داده ولى از خيمه بيرون نمى‌ آيد. 📗زندگانى حضرت زينب عليها السلام ص 26 امام سجاد عليه السّلام فرمودند: عمّه ام ، زينب ، با وجود همه مصيبت ها و رنج هايى كه در مسيرمان به سوى شام به او روى آورد ، حتّى يك شب اقامه نماز شب را فرو نگذاشت . 📗وفيات الأئمه ، ص 441 ➖➖➖➖➖➖➖ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

وقایع روز یازدهم محرم الحرام سال ۶۱ هجری بر اساس «مقتل ابومخنف» (در نقل تاریخ طبری)، لهوف سید بن طاووس، الارشاد و نیز مقتل الحسین، «یازدهم محرم سال ۶۱ هجری قمری» روز آغاز اسارت اهل‌بیت(ع)، دفن شهدای سپاه عمر بن سعد و حرکت کاروان اسرا از کربلا به سوی کوفه است. ۱. دفن کشته‌های سپاه عمر بن سعد پس از پایان نبرد عاشورا، عمر بن سعد دستور داد کشته‌های سپاه خود را دفن کنند. ابومخنف می‌نویسد که افراد سپاه کوفه بر کشته‌های خود نماز خواندند و آنان را به خاک سپردند؛ در حالی که پیکرهای امام حسین(ع) و یارانش بر روی زمین باقی ماند و دفن نشد. این رفتار، از تلخ‌ترین گزارش‌های روز یازدهم در منابع تاریخی است. ۲. باقی ماندن پیکر شهدای کربلا بر زمین در لهوف آمده است که پیکرهای امام حسین(ع) و یاران ایشان بدون کفن و دفن در صحرای کربلا باقی ماند. امام سجاد(ع) با مشاهده این صحنه، اندوه فراوانی داشتند و طبق برخی نقل‌ها، حضرت زینب(س) ایشان را به شکیبایی دعوت کردند. ۳. وداع اهل‌بیت با پیکر شهدا یکی از جان‌سوزترین وقایع روز یازدهم، عبور دادن اسیران از کنار پیکر شهدا بود. در لهوف آمده است که عمر بن سعد دستور داد کاروان اسرا را از قتلگاه عبور دهند. در این هنگام، حضرت زینب(س) خود را بر پیکر برادر رساندند و فرمودند: > «اللهم تقبل منا هذا القربان.» در برخی نقل‌ها آمده است که زنان اهل‌بیت با دیدن پیکر شهدا شیون و عزاداری کردند و این صحنه حتی بر برخی سربازان سپاه کوفه نیز تأثیر گذاشت. ۴. حرکت سرهای شهدا به سوی کوفه در منابع کهن آمده است که سر مبارک امام حسین(ع) و دیگر شهدا جدا شده بود. روز یازدهم، عمر بن سعد سرهای شهدا را میان فرماندهان قبایل تقسیم کرد تا برای دریافت پاداش نزد عبیدالله بن زیاد ببرند. در گزارش ابومخنف، تعداد سرها حدود هفتاد و دو سر ذکر شده است. ۵. آغاز حرکت کاروان اسرا پس از آماده شدن سپاه، عمر بن سعد دستور حرکت به سوی کوفه را صادر کرد. در کاروان اسرا حضور داشتند: * زینب بنت علی * ام کلثوم بنت علی * فاطمه بنت حسین * سکینه بنت حسین * علی بن الحسین زین العابدین امام سجاد(ع) به علت بیماری بر شتری بدون کجاوه سوار شده بودند. ۶. غل و زنجیر بر امام سجاد(ع) در برخی منابع متأخر، از جمله لهوف، آمده است که امام سجاد(ع) را با غل و زنجیر همراه اسیران حرکت دادند. گرچه درباره زمان دقیق بستن غل (در کربلا یا کوفه) میان مورخان اختلاف وجود دارد، اصل اسارت و سختی‌هایی که بر امام وارد شد، در منابع متعدد گزارش شده است. ۷. حرکت عمر بن سعد به سوی کوفه عمر بن سعد پس از پایان مأموریت خود در کربلا، همراه سپاه و اسیران به سوی کوفه حرکت کرد تا نتیجه نبرد را به عبیدالله بن زیاد گزارش دهد. ۸. دفن شهدای کربلا در روز بعد بر اساس گزارش ابومخنف، طبری و شیخ مفید، هنگامی که سپاه کوفه از کربلا خارج شد، گروهی از قبیله بنی اسد با راهنمایی امام سجاد(ع)، پیکرهای امام حسین(ع) و دیگر شهدا را به خاک سپردند. بیشتر مورخان این واقعه را در دوازدهم یا سیزدهم محرم دانسته‌اند؛ بنابراین در پایان روز یازدهم، پیکرهای شهدا هنوز بر زمین بودند. (متن لهوف) سید بن طاووس درباره آغاز حرکت اسیران می‌نویسد: > «ثم رحل ابن سعد من كربلاء، وحمل بنات رسول الله صلى الله عليه وآله وعياله، وساقهم كما تساق الأسارى.» ترجمه: «سپس عمر بن سعد از کربلا کوچ کرد و دختران و خاندان رسول خدا(ص) را همانند اسیران به حرکت درآورد.» #محرم_الحرام_۱۴۴۸ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

وقایع روز دوازدهم محرم الحرام سال ۶۱ هجری بر پایه گزارش‌های منابع کهن، به‌ویژه مقتل ابومخنف (در نقل تاریخ طبری)، لهوف، الارشاد و مقتل الحسین، دوازدهم محرم سال ۶۱ هجری قمری روزی است که دو رخداد مهم در آن گزارش شده است: ورود کاروان اسیران به کوفه و دفن پیکرهای شهدای کربلا توسط بنی‌اسد با راهنمایی امام سجاد(ع). البته درباره اینکه دفن شهدا در روز دوازدهم یا سیزدهم محرم انجام شده، میان مورخان اختلاف نظر وجود دارد. ۱. ورود کاروان اسیران به کوفه بیشتر مورخان نوشته‌اند که کاروان اسیران، پس از حرکت از کربلا، در دوازدهم محرم وارد کوفه شد. در این کاروان، اهل‌بیت پیامبر(ص) همراه با سرهای شهدا به شهر آورده شدند تا نزد عبیدالله بن زیاد حاضر شوند. در میان اسیران، این افراد حضور داشتند: زینب بنت علی علی بن الحسین زین العابدین ام کلثوم بنت علی سکینه بنت حسین دیگر زنان و کودکان اهل‌بیت. ۲. واکنش مردم کوفه ابومخنف نقل می‌کند که هنگامی که اسیران وارد کوفه شدند، گروهی از مردم گریه می‌کردند. در این هنگام حضرت زینب(س) آنان را خطاب قرار دادند و فرمودند: «ای مردم کوفه! آیا گریه می‌کنید؟ اشک‌هایتان خشک مباد... شما همان کسانی هستید که پیمان شکستید و حسین را تنها گذاشتید.» این خطبه از مشهورترین خطبه‌های اهل‌بیت پس از عاشوراست و در لهوف و ارشاد نیز نقل شده است. ۳. خطبه حضرت زینب(س) حضرت زینب(س) در کوفه خطبه‌ای ایراد کردند که از نظر فصاحت و بلاغت، بسیار شبیه خطبه‌های امیرالمؤمنین علی(ع) توصیف شده است. از فرازهای مشهور آن: «يا أهل الكوفة، يا أهل الغدر والختل...» ترجمه: «ای مردم کوفه! ای اهل نیرنگ و بی‌وفایی...» این خطبه فضای شهر را دگرگون کرد و بسیاری از مردم را به گریه انداخت. ۴. خطبه امام سجاد(ع) پس از حضرت زینب(س)، امام سجاد(ع) نیز برای مردم سخن گفتند. حضرت خود را معرفی کردند و فرمودند: «من فرزند مکه و منا هستم... من فرزند حسین کشته‌شده در کنار فرات هستم...» این سخنان سبب شد بسیاری از مردم کوفه حقیقت ماجرا را بهتر درک کنند. ۵. ورود سر مبارک امام حسین(ع) به دارالاماره در منابع آمده است که سر مبارک امام حسین(ع) را نزد عبیدالله بن زیاد در دارالاماره کوفه بردند. عبیدالله با چوب‌دستی به لب‌ها و دندان‌های امام جسارت کرد. در این هنگام، زید بن ارقم اعتراض کرد و گفت: «این همان لب‌هایی است که بارها دیدم رسول خدا(ص) آنها را می‌بوسید.» این گزارش در تاریخ طبری، بلاذری و منابع متعدد دیگر نقل شده است. ۶. دفن شهدای کربلا طبق مشهورترین روایت در ارشاد شیخ مفید و نقل‌های برگرفته از ابومخنف، پس از خروج سپاه عمر بن سعد، قبیله بنی اسد برای دفن شهدا به کربلا آمدند. از آنجا که پیکرها قابل شناسایی نبود، امام سجاد(ع) ــ که بنا بر نقل مشهور، به گونه‌ای اعجازآمیز در مراسم حضور یافتند ــ آنان را راهنمایی کردند. به این ترتیب: پیکر امام حسین(ع) در محل کنونی حرم مطهر دفن شد. حضرت عباس(ع) در محل شهادت خود به خاک سپرده شدند. دیگر شهدا نیز در قبر جمعی (حائر شهدا) دفن شدند. نکته: برخی مورخان این دفن را در سیزدهم محرم دانسته‌اند و نه دوازدهم؛ ازاین‌رو، تعیین روز دقیق آن محل اختلاف است. ۷. آغاز اسارت رسمی اهل‌بیت پس از حضور در دارالاماره، اهل‌بیت تحت مراقبت قرار گرفتند تا درباره اعزام آنان به شام تصمیم‌گیری شود. این مرحله، آغاز دوره‌ای از اسارت بود که با انتقال آنان به شام ادامه یافت. متن لهوف سید بن طاووس درباره ورود اسیران به کوفه می‌نویسد: «ولما دخلوا الكوفة اجتمع الناس للنظر إليهم، فخاطبتهم زينب بنت علي بخطبتها المشهورة...» ترجمه: «هنگامی که اسیران وارد کوفه شدند، مردم برای تماشا گرد آمدند و زینب دختر علی(ع) خطبه مشهور خود را برای آنان ایراد کرد. #محرم_الحرام_۱۴۴۸ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

🔴 بررسی روایات سفیانی 🔴 خروج سفیانی و روش اهل‌بیت در حفظ امید شیعیان به ظهور 🌕 احمد بزنطی گوید: از امام رضا💐دربارهٔ نزدیک بودن این امر سوال کردم... و به او گفتم: شما در سال اولمان به من گفتید -از پدرتان حکایت کردید- که پایان پادشاهی بنی فلان رأس فلان و فلان است، برای بنی فلان بعد از این دو سلطنتی نیست. فرمودند: حقیقاً من آن را به تو گفتم. گفتم: خدا حال شما را به صلاح آورد؛ زمانی که پادشاهی آنها پایان یافت آیا احدی از قریش پادشاه می‌شود که امر بر او استوار گردد؟ فرمودند: نه! گفتم: چه چیز خواهد بود؟ فرمودند: همان چیزی که تو و اصحابت می‌گویید خواهد بود. گفتم: خروج سفیانی را قصد دارید؟ فرمودند: نه! گفتم: قیام قائم؟ فرمودند: خدا هر چه بخواهد انجام می‌دهد؛ گفتم: پس شما همان قائم هستید؟ فرمودند: لا حول و لا قوّة إِلاّ باللّه. ✅ شـــرح: از آنجا که اهل‌بیت🔸مسئولیت رهبری معنوی جامعه شیعه را با وجود آن همه فشار و فتنه و آشوب بر عهده داشتند، تا جایی که می‌شد امید را در دل شیعه زنده و پایدار نگه می‌داشتند و گاهی به برخی افراد که دقیقاً نمی‌دانستند قائم موعود کیست و گمان می‌کردند همین امام قائم موعود است، طوری جواب نمی‌دادند که او ناامید شود؛ در حالی که نسبت به فرد دیگری علناً قائم بودن خود را رد نموده و قائم حقیقی را معرفی می‌کردند؛ مثل ایوب نوح که به همین امام رضا💐گفت: ما خیلی امید داریم شما صاحب این امر باشید و خدای عزیز و جلیل حکومت را بدون شمشیر به شما بازگرداند؛ زیرا برای شما بیعت شده و درهم‌ها به نام شما زده شده است. امّا امام فرمودند: احدی از ما نیست که نامه‌ها به سوی او رفت و آمد کند و از مسائل، مورد سوال قرار گیرد و انگشت ها به وی اشاره نماید و اموال به سوی او برده شود، مگر اینکه با فریب کشته گردد یا بر بسترش وفات می‌کند؛ تا اینکه خدای عزیز و جلیل برای این امر مردی را بفرستد که زمان ولادتش و محل رشدش مخفی و در نسبش غیر مخفی باشد. (کمال الدين، ج ۲، ص ۳۷۰، ح ۱) و به هرحال در این حدیث صحیح اعلائی تصریح شده که مساله خروج سفیانی نزد عده‌ای از بزرگان شیعه کاملاً روشن و بدیهی بوده که جزو حوادث مورد انتظار است و امام💐هم آن را رد نمی‌کنند و اگر مراد از بنی فلان، بنی عباس باشد، طبق احادیثی که بعداً می‌آید، انقضای ملک آنها با خروج سفیانی رخ می‌دهد. وَ سَأَلْتُهُ عَنْ قُرْبِ هَذَا اَلْأَمْرِ... فَقُلْتُ لَهُ: جُعِلْتُ فِدَاكَ، إِنَّكَ قُلْتَ لِي فِي عَامِنَا اَلْأَوَّلِ حَكَيْتَ عَنْ أَبِيكَ أَنَّ اِنْقِضَاءَ مُلْكِ آلِ فُلاَنٍ عَلَی‌ رَأْسِ فُلاَنٍ وَ فُلاَنٍ، لَيْسَ لِبَنِي فُلاَنٍ سُلْطَانٌ بَعْدَهُمَا. قَالَ: قَدْ قُلْتُ ذَاكَ لَكَ. فَقُلْتُ: أَصْلَحَكَ اَللَّهُ، إِذَا اِنْقَضَی‌ مُلْكُهُمْ، يَمْلِكُ أَحَدٌ مِنْ قُرَيْشٍ يَسْتَقِيمُ عَلَيْهِ اَلْأَمْرُ؟ قَالَ: لاَ. قُلْتُ: يَكُونُ مَا ذَا؟ قَالَ: يَكُونُ اَلَّذِي تَقُولُ أَنْتَ وَ أَصْحَابُكَ. قُلْتُ: تَعْنِي خُرُوجَ اَلسُّفْيَانِيِّ؟ فَقَالَ: لاَ. فَقُلْتُ: قِيَامَ اَلْقَائِمِ؟ قَالَ: يَفْعَلُ اَللَّهُ مَا يَشَاءُ. قُلْتُ: فَأَنْتَ هُوَ؟ قَالَ: لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ. 📗قرب الإسناد، ص ۳۷۰، ح ۱۳۲۶ @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3

💠چرا به رهبری نائب عام امام زمان(عج) می گوییم⁉️ شرحی کوتاه بر حدیث اما الحوادث الواقعه 🎙حجةالاسلام محمد رضا #هاشمی @mahdi313sofian https://eitaa.com/joinchat/2042429686C34188401f3