🔻با توجه به طرح ادعای خاموشی صنایع در ابتدای دولت فعلی، به این آمارها دقت بفرمائید: ۱- براساس آمار رسمی وزارت نیرو، بیشترین میزان انرژی تامین شده برای صنعت در ماه های گرم سال در یک دهه گذشته از سال ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴ مربوط به سال‌های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۳ بوده است. ۲- براساس آمار بانک مرکزی، میزان رشد تولید براساس شاخص تولید صنعتی در مرداد ماه سال ۱۴۰۰ صفر بوده، در سال ۱۴۰۱ مثبت ۶/۷ درصد، در سال ۱۴۰۲ مثبت ۹/۲ درصد و در سال ۱۴۰۳ هم مثبت ۱/۲ درصد بوده است. در مرداد ماه سال ۱۴۰۴ هم براساس پیش بینی مرکز پژوهش های مجلس، منفی ۳/۴ درصد بوده است. حالا از رکورد ۴۰ میلیارد کیلووات ساعت برق تامین شده برای صنعت در سال ۱۴۰۳ و از رشد صنعتی مثبت ۱/۲ درصدی در مرداد ۱۴۰۳ چگونه خاموشی صنایع موقع تحویل دولت شهید رئیسی به تیم جدید استنباط می‌شود؟!! ✅ @mahdimojahed

🎥 بهشت را به بها دهند ... ✅ @mahdimojahed

✍سفرهای استانی دولت؛ از ضرورت تا چالش‌ ۱- سفرهای استانی رئیس‌جمهور، به‌عنوان یک «سنت حسنه» و ابزار کلیدی حکمرانی، ظرفیت‌های بی‌شماری دارد. در کوتاه‌مدت، این سفرها می‌تواند تصویری زنده از پیوند ناگسستنی بدنه اجرایی کشور با مردم ترسیم کند، شور و امید را تزریق نماید و سرمایه اجتماعی نظام را به نمایش بگذارد. مشاهده میدانی چالش‌ها توسط بالاترین مقام اجرایی و صدور دستورات فوری برای رفع موانع، از دیگر برکات بی‌چون و چرای این سفرهاست. در میان‌مدت نیز، این روند، محرکی قوی برای فعال‌سازی پروژه‌های عمرانی راکد و توزیع عادلانه‌تر منابع ملی در پهنه جغرافیایی کشور است. ۲- شهید سید ابراهیم رئیسی با درک همین اهمیت، در ۱۱ ماه اول دولت خود، با سرعتی بی‌سابقه ۳۱ سفر استانی انجام داد و به تعبیر خود، یک دور کامل کشور را از نظر مسائل و پروژه‌های اولویت‌دار «اسکن» کرد. این سفرهای پرشتاب، نقشه راهی روشن از مطالبات اصلی مردم و کانون‌های نیازمند توجه بیشتر بود و کشوری که روزگاری درگیر رکود تورمی و نرخ بیکاری بالا بود را به کارگاه بزرگی از پروژه‌های عمرانی فعال تبدیل نمود. ۳- با تاکید بر ضرورت تداوم این سنت حسنه، حتی با تعداد کمتر، این انتظار منطقی وجود داشت که سفرهای استانی دولت جدید، در امتداد و تکمیل‌کننده سفرها و مصوبات دوره قبل باشد؛ به‌گونه‌ای که از سرمایه و تجربه پیشین بهره برده و بر اساس راه رفته، نقشه راه را تکمیل کند. ۴- اکنون که این سفرها در حال انجام است، پرسش جدی درباره «هدف‌گذاری و برنامه‌ریزی» آنها مطرح می‌شود. متاسفانه علی‌رغم پشتیبانی شبکه‌های رسانه‌ای پرهزینه و گسترده، «برجسته‌ترین» اخبار پس از هر سفر، نه دستاوردهای اجرایی، که متمرکز بر «لغزش‌های کلامی» رئیس‌جمهور است. 🔰این نقد، یک انتقاد دلسوزانه و غیرجناحی است. لازم است متولیان امر با تدبیر بیشتر، مانع از هدررفت فرصت‌های ارزشمند این سفرها شوند. سفر رئیس‌جمهور به استان‌ها باید زینت‌بخش کارنامه دولت و مایه افتخار ملت باشد، نه دستمایه دست‌به‌دست شدن ویدیوهای جملات غیرمتعارف! 🔻این سطح از حاشیه‌سازی تا آنجا پیش رفته که گاهی این شائبه به ذهن متبادر می‌شود که آیا عمدی در کار است و دست‌هایی در پی هدر دادن زحمات و اعتبار آقای رئیس‌جمهور هستند؟ امید است با بازنگری در فرآیند برنامه‌ریزی و پشتیبانی رسانه‌ای، شاهد تبدیل این سفرها به فرصتی حداکثری برای پیشبرد اهداف ملی و خدمت‌رسانی به مردم باشیم. همانگونه که مقام معظم رهبری فرمودند همه ما باید از بن دندان باور داشته باشیم که توفیق این دولت به معنی موفقیت همه ملت ایران است. ✅ @mahdimojahed

«مکانیسم ماشه» فقط یکی از مین های محصول دهه نود زیرپای ملت ایرانه که امروز منفجر شد ‌ عمر شهید رئیسی برای مین روبی از آن، کفاف نداد اما مسیری که برای انحصار شکنی از «جمود مغزی» غربگرایی و بازکردن مسیر کار با همسایگان، شانگهای و بریکس شروع کرد راه موفقیت است ‌ ای کاش عبرت بگیرند.. ✅ @mahdimojahed

📹 ببینید: ویدیویی از پیش بینی ها و تذکرات آیت الله شهید رییسی به تیم مذاکره کننده هسته ای در سال ۱۳۹۲ که شنیده نشد ... ✅ @mahdimojahed

تهدید باید معتبر باشد! ✍بین روش مذاکراتی غربی‌ها و طرف ایرانی یک تفاوت ظریف وجود دارد: آنها ابتدا ماشه را میچکانند و تحریم می‌کنند سپس برای مذاکره چراغ سبز نشان می‌دهند. اما طرف ایرانی صرفاً تهدید می‌کند به اینکه «تعلیق خواهیم کرد» یا «به حساب تان خواهیم رسید» و همزمان درخواست مذاکره هم می‌کند! برای عدم اجرای «ماشه» و یا تحقق هر خواسته دیگری از ایران، باید تهدید معتبر و موثر انجام بدهیم والا جدی نخواهند گرفت و ما فقط در زنجیره ضعف و امتیازدهی قدم برخواهیم داشت. ✅ @mahdimojahed

🔴چرا شهریور ۱۴۰۱‌ توافق نشد؟ ⭕ متن گفت‌وگوی فرهیختگان با معاون پیگیری‌های ویژۀ دفتر شهید رئیسی را در ادامه می‌خوانید: ادعا شده است که تیم دولت پیشین در روز‌های پایانی خود به توافقی با طرف آمریکایی دست یافته بود، اما امضای آن به درخواست آقای رئیسی به تأخیر افتاد. چرا آقای رئیسی چنین درخواستی داشتند؟ مهدی مجاهد: این ادعا کاملاً غیرواقعی و دروغ محض است. اولاً، اگر چنین توافقی در آن برهه حساس وجود داشت، چه دلیلی داشت که خود دولت پیشین آن را امضا نکند؟ مگر آن‌ها در آن روز‌های پایانی، برای هیچ یک از تصمیمات خود از آقای رئیسی یا مقامات دیگر کشور مشورت یا اجازه می‌گرفتند؟ خیر. ثانیاً، شهید رئیسی با حرکتی کاملاً حکیمانه و به منظور جلوگیری از هرگونه دوگانگی در تصمیم‌گیری و مدیریت امور کشور، به‌طور کامل از حضور در دولت و حتی دخالت در امور مرسوم و عادی پرهیز کرده و تأکید داشتند که تا روز تنفیذ، تنها یک فرمانده واحد اجرایی در کشور وجود دارد و آن هم آقای روحانی است و حتی ایشان از روزی که رأی آورد تا روزی که تنفیذ انجام شد (حدوداً ۴۵ روز) در نهاد ریاست‌جمهوری پا نگذاشت. علاوه بر این، دولت پیشین (دوازدهم) تلاش می‌کرد در روز‌های پایانی به هر قیمتی شده توافقی بکند تا بعد‌ها بتواند ادعا کند که دولت را در شرایط توافق خارجی تحویل داده است نه تخاصم و تحریم! فارغ از این که شهید رئیسی، امیدی به اداره کشور با تکیه بر برجام نداشت و دلیل آن هم اثبات ناکارآمدی و عدم اثربخشی آن در رفع تحریم‌ها بود، اساساً نوع روش دولت دوازدهم در پرونده هسته‌ای به‌نحوی کشور را دچار چالش کرده بود که نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی اقدام به تصویب قانون راهبردی کردند که با تأییدات مکرر رهبر معظم انقلاب هم مواجه شد. علاوه بر این، امضای «توافقی شکننده» با تعهدات سنگین جدید در چهارچوب همان «برجام پاره‌شده»، نه تنها افتخار محسوب نمی‌شد، بلکه هزینه‌ای سنگین برای دولت جدید بود. با شناختی که همگان از شخصیت و روحیات شهید آیت‌الله رئیسی دارند، «محال» بود که اگر امری منفعت مردم در آن بود، حتی یک ساعت آن را به تأخیر بیندازند تا به نام خودشان تمام شود. 🔴 رویکرد دولت شهید رئیسی در مدیریت پرونده هسته‌ای و انتخاب تیم مذاکره‌کننده چگونه بود؟ مهدی مجاهد: آیت‌الله رئیسی با نگاهی واقع‌بینانه و استفاده از ابزار دیپلماسی برای رسیدن به اهداف، پرونده مذاکرات را تحت نظارت مستقیم خود قرار داد. ایشان یک تیم «قابل اعتماد» و کاملاً «حرفه‌ای» را برای این مسئولیت خطیر منصوب کردند. در رأس این تیم، جناب آقای شهید امیرعبداللهیان به عنوان وزیر امور خارجه قرار گرفت که به عنوان دستیار رئیس مجلس در زمان تصویب قانون راهبردی، آشنایی کاملی با جزئیات این قانون و همچنین فرایند مذاکرات هم داشت. مسئولیت مذاکرات نیز به آقای دکتر باقری‌کنی سپرده شد که همین امروز هم ایشان در مسئولیتی مشابه در دبیرخانه شعام مورد اعتماد نظام و دبیر شعام قرار گرفته است. این تیم با رویکردی «انقلابی و محور قرار دادن منافع ملی و واقع‌بینانه»، علاوه بر مدیریت حرفه‌ای پرونده هسته‌ای، دستاورد‌های بزرگی مانند عضویت رسمی ایران در سازمان شانگهای و بریکس را نیز برای کشور به ارمغان آوردند. 🔴 با توجه به پیگیری‌های این تیم، چرا مذاکرات هسته‌ای به نتیجه نرسید؟ مهدی مجاهد: باید تأکید کنم که تیم مذاکره‌کننده ایران در دوره شهید رئیسی با رویکرد تأمین منافع ملی و عدم عدول از خطوط قرمز، مذاکرات را به جایی رساند که در شهریور ۱۴۰۱ به توافقی که طرف غربی به آن تن دهد، بسیار نزدیک شد. در همین رابطه، در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل در شهریور ۱۴۰۱، ملاقات مهمی در سطح رئیس‌جمهور بین آیت‌الله رئیسی و رئیس‌جمهور فرانسه انجام شد. در این جلسه، پس از دو ساعت مذاکره، امانوئل مکرون به صورت نمادین دست‌های خود را بالا برد و صراحتاً پذیرفت که نه تنها آمریکا، بلکه اروپایی‌ها نیز به تعهدات خود در برجام در قبال ایران عمل نکرده‌اند و قرار شد، مذاکرات برای نتیجه نهایی در سطح وزارت خارجه ادامه یابد. اما در همان زمان با بروز اغتشاشات خیابانی در ایران، طرف‌های غربی با طمع به براندازی نظام جمهوری اسلامی، میز مذاکره را ترک کردند. بنابراین، علت عدم موفقیت نهایی، خروج طرف غربی به دلیل طمع‌ورزی سیاسی و امید به تغییر نظام در ایران بود. بنابراین این ادعا‌ها در حالی است که مذاکرات نیمه‌تمام دولت پیشین اولاً به نتیجه نهایی نرسیده بود (که مرور مصاحبه‌های مسئولان وقت وزارت خارجه دولت دوازدهم که اکنون نیز در تیم مذاکرات حضور دارند، مؤید این مسئله است)، ثانیاً در محتوا حداقل‌های منافع جمهوری اسلامی ایران را نیز تأمین نمی‌کرد. متأسفانه، ادعا‌های مقامات دولت دوازدهم «فرافکنی» برای عوض‌کردن زمین بازی و فرار از پاسخگویی در قبال عملکرد خودشان است. ✅ @mahdimojahed

📹 دیدن تصاویر علاف شدن روسای‌جمهور فرانسه و ترکیه در خیابانهای نیویورک، خاطره درایت و شجاعت شهید آیت الله رییسی را در شرایط مشابه برایم زنده کرد. با وجود تهدید جریان نفاق و سلطنت طلب‌ها برای تظاهرات ضدایرانی در خیابانهای نیویورک، تهدید را به فرصت تبدیل کرد. پیاده‌روی مقتدرانه مسیر سازمان ملل تا هتل، یک تیر و دو نشان بود؛ هم مانع از ثبت چنین تصویر ناخوشایندی از توقف ۲۰ دقیقه‌ای در راهروهای سازمان ملل یا خیابان برای عبور رئیس‌جمهور آمریکا گردید و هم نقشه های تبلیغاتی ضدایرانی را به هم زد. ✅ @mahdimojahed